Cornette’s wereld

Buiten de supermarkt staan veel kindjes te wachten op aardige mensen die hun voetbalplaatjes willen afstaan. Maar de slimste liep in de supermarkt. Met grote ogen keek hij naar de volle kar die ik richting de kassa duwde.
Hij greep zijn kans en vroeg: “Hebt u kindjes?”
“Ik heb geen kindjes” zei ik waarop hij constateerde “Nee, daar bent u te oud voor.”
Hij zweeg en pakte mijn kar om, zoals hij zei, “te helpen bij de kassa.”
“Joh, dat is fijn en dan wil jij zeker mijn voetbalplaatjes?” Hij keek mij aan alsof dat idee hem nog niet te binnen was geschoten maar hij wilde ze wel heel graag hebben.
“Wacht maar buiten de kassa” zei ik. Dat deed hij braaf maar hij hielp ook om de boodschappen weer terug in de kar te doen. Ondertussen mocht ik mij verheugen in commentaar op wat hij allemaal aantrof op de band.
“U hebt katten.”
“Dat klopt en wel twee ook” zei ik.
Gelukkig beantwoorde hij veel van zijn eigen vragen. “Drinkt u die wijn allemaal zelf op? Nee, u hebt vast een feestje.”
Om halverwege blij te constateren: “We gaan vast over de 100 euro heen!”
Verder had ik niet de goeie pindakaas en bij de witte fles wasverzachter kreeg ik nog de waarschuwing “dat dat geen melk is hoor!”
Er zijn veel mensen in mijn omgeving die hopen dat ze mijn voetbalplaatjes krijgen.
Sorry allemaal maar deze slimme apekop kon ik echt niet weerstaan.

We blijven in Afghanistan en gaan niet naar de Congo. Daar zitten al VN troepen dus daar is alles helemaal toppie joppie in orde. Bovendien is er weinig te halen. En wat nog heel veel belangrijker is: de Amerikanen hebben ons niet gevraagd om daar eens fijn onze jongens en meisjes aan mootjes te laten hakken.
Nee, de Afghaanse bevolking is blijkbaar van een soort die alle hulp behoeven die we maar bij elkaar kunnen sprokkelen. Dat is pas nuttig en nodig om daar te zijn en te blijven voor het oog van de wereldbevolking en vooral de Amerikanen. En dat heeft helemaal niets te maken met de miljarden aan wit poeder die ze daar verbouwen en het heeft ook helemaal niets te maken met de strategische ligging van het land (doorvoer olie naar de zee).
In de Congo zijn sinds april 2007 5,4 miljoen doden gevallen. Voornamelijk kinderen. Dat zijn wel heel veel tsunami’s en aardbevingen bij elkaar. Wie nog meer wil lezen, met name over de gevolgen voor de vrouwen en kinderen in dit land, verwijs ik graag naar een artikel in de New York Times.

Gelukkig heeft de Partij van de Arbeid een mogelijkheid gevonden om zonder gezichtsverlies en zonder hun belofte te breken toch in Afghanistan te blijven. Wat een fijn plan zeg! We moeten daar mensen gaan opleiden. Eerst soldaten natuurlijk en politie-agenten. Nee, vechten doen we dan niet meer. Als er op ons geschoten wordt dan gaan we er niet op af. En we laten buttons maken die iedereen kan dragen met daarop: “Geen bermbommen svp.”
Dat helpt hoor. Wist je dat niet? En trouwens, moeten we dan de nabestaanden van de omgekomen soldaten gaan vertellen dat het allemaal voor niks is geweest? Het zou geen kwaad kunnen daar eens eerlijk over te zijn.
Maar we hadden het over Congo. Oh nee, we gaan het niet over Congo hebben.
Dat is waar ook. Daar hebben we het nou juist niet over.