Cornette’s wereld

Die hele kredietcrisis is en blijft lachen en wordt vooral aangestuurd door de media. Hoogste tijd dat die media eens iets anders te doen krijgen. Alleen daarom al denk ik dat B dit jaar de troon zal overdragen aan WA en M. Goeie zet van haar want dan heeft de media wekenlang wel iets anders aan de kop dan te verkondigen dat de werkloosheid enorm toeneemt terwijl ze vergeten te vermelden dat het aantal vacatures nog veel harder oploopt.
Jammer is natuurlijk wel dat ons huis te koop staat. Maar ja, we zijn zo waanzinnig in prijs gezakt dat het nu echt een koopje is en bovendien hebben we nog een jaar de tijd.
Nee, laten we ons maar liever druk maken om de computer van de toekomst. Althans, om de computercriminelen van de toekomst. Want die gaan pas echt de stekker uit de wereld trekken. Dat hele internet en alle computers die erop aangesloten zijn is de grootste bom onder onze samenleving die je je maar kunt voorstellen. Compucrimi’s zijn de beveiligers van het gebeuren altijd een stap voor. Dat komt omdat die beveiligers pas aktie kunnen ondernemen als ze weten uit welke hoek de aanval komt.
En als die aanval er is zijn de compucrimi’s alweer een stapje verder. En beveiligers moeten vergaderen en rapporten schrijven over wat ze gaan doen. Dat doen compucrimi’s niet hoor! Die gaan een stukje sneller en handiger te werk. Kun je je voorstellen wat er zou gebeuren als het internet over de hele wereld als een plumpudding in elkaar stort?
Zeg dan maar dag met je handje. En dat hebben we in zo’n jaartje of 20/30 opgebouwd. Als een schattig klein kitten dat ineens een prehistorisch monster blijkt te zijn. Onbeheersbaar en niet meer in toom te houden.
En het leuke is: we kunnen niet meer terug! Ga er maar eens rustig voor zitten met een kopje thee of glaasje lekkers en overdenk wat het verdwijnen van internet voor gevolgen zou hebben voor de wereld, voor de economie, voor de werkloosheid en voor jou persoonlijk. En dan heb ik het niet over je blog of je laatste game.
Daarbij vergeleken valt de hele kredietcrisis van nu in het niet. En vergeet niet dat we die ook niet zagen aankomen.
En morgen kan het zover zijn. Misschien vandaag nog.

Mooie schaatsen had ik als aankomende puber. Van die witte kunstschaatsen met lange witte veters. Slechts één keer heb ik een poging gedaan om er ook daadwerkelijk op te schaatsen. Al na een minuutje of 10 kwam ik tot de conclusie dat schaatsen geen onderdeel zou gaan uitmaken van mijn leven.
Ik pletterde vrijwel iedere microseconde op mijn toen nog niet zo grote achterwerk en kreeg intens kouwe voeten in die dingen. En knellen die krengen! Nog een lange tijd heb ik plezier gehad van die mooie witte schaatsen. Ik knoopte de veters aan elkaar en hing ze om mijn nek en ging met een uitgestreken bek in de tram zitten. Iedereen zou wel denken dat ik kilometers af ging leggen op die prachtige ijzers!
Aangekomen in het park wandelde ik met de bungelende schaatsen en een interessant smoel langs al die ijspret hebbende idioten op het bevroren water. Beetje meewarig keek ik dan naar het ijs om de indruk te wekken dat de kwaliteit daarvan ver beneden peil was voor een kunstrijdster van mijn niveau.
Voor ons beslist geen wintersport. Mooie plaatjes kijk ik wel bij Klaproos en verder kan die hele winter mij gestolen worden.

Een stapje terug kan helemaal geen kwaad. Een stapje terug heet tegenwoordig “kredietcrisis” want in de loop van de jaren zijn we vergeten hoe we een stapje terug moeten doen. Als we dat tenminste al zouden moeten. Er is voor 65 miljoen aan vuurwerk verkocht. Het aantal pintransacties in december overtrof alles. Niet alleen bij de slager en de supermarkt stond ik in de rij maar ook bij de juwelier en de autohandelaar moest ik gewoon een uurtje geduldig op mijn beurt wachten. Sodemieter toch op met je kredietcrisis.
In plaats van een stapje terug zwommen wij tegen de stroom in (zoals gewoonlijk) en kochten een auto. Bijna vijf jaar geleden besloten we voortaan autoloos door het leven te gaan en het is ons in die vijf jaar goed bevallen. Er zijn echter van die momenten dat we het toch wel missen en soms moet je met spoed ineens ergens naartoe. Zeker nu de ouwetjes die er nog zijn alsmaar ouder en brozer worden. We worden ook zelf een daagje ouder en (laat ik het maar eerlijk zeggen) we willen de luxe en het gemak weer terug.
Volgende week mogen we hem halen. Eerder kon niet want de dealer had het veel te druk met afleveren van alle verkochte auto’s. Het is geen nieuwe hoor. Zo gek zijn we nou ook weer niet.
En ik gelijk allemaal plannen maken. Naar Ikea. Bij de ouwetjes in de familie op bezoek. In vooral in het voorjaar naar Meizoen die het in 2008 stevig voor de kiezen kreeg. Daar gaan we nu echt de eerste asperges eten. En zo zijn er nog wat zaken.
Waar ik nou nooit aan gedacht zou hebben daar kwam De Man mee. Eén van de eerste dingen die hij bedacht was van een heel andere orde.
“Weet je Net? Weet je wat we dan ook weer eens doen? Gaan we bij moeders kijken want daar zijn we eigenlijk nooit meer naartoe geweest.”
Erg waar en we zullen dan ook zeker gaan.

Mijn wens voor 2009 is dat geen enkele dokter zal zeggen:
“Meneer/mevrouw, ik heb geen goed nieuws voor u.”
Want verder kan ons niets gebeuren. Geloof mij nou. Verder kan ons niets gebeuren.