Cornette’s wereld

Gelukkig ben ik niet jong meer. Het lijkt me helemaal niks om vandaag de dag jong te zijn. Je zult maar op je twaalfde weten dat je nog zes jaar naar school moet. Nou, ik zoop mezelf ook ieder weekend in een coma. Zeker weten. Dat is toch geen leven. En nu willen ze dat comazuipen ook nog gaan aanpakken. De jeugd blijkt een alcoholprobleem te hebben. Jonge volwassenen vanaf 10 jaar belanden zo af en toe eens in het ziekenhuis vanwege overmatig drankgebruik. Voordeel van volwassen worden is dat je weet wanneer je moet stoppen. Je gaat het moment herkennen dat je toch echt nee moet zeggen tegen nog een glaasje. Dat moment komt als je van mening bent dat er drie mensen die heel erg op elkaar lijken allemaal tegelijk vragen of je er nog eentje wilt. Hoogste tijd om op te stappen.
Alcohol is een lelijk ding als je er niet mee om kunt gaan. Ik kom uit een familie waar stevig gedronken werd. Mijn oma had haar eigen jeneverfles naast de stoel staan. Er zat een mooi jurkje of jasje omheen zodat nog enigszins verborgen bleef dat het hier jonge jenever betrof. Ze maakte die jasjes en jurkjes zelf. De visite kreeg regelmatig ingeschonken maar dat ging haar niet snel genoeg en dus had ze de smoes verzonnen dat ze liever geen jenever uit de koelkast dronk. Ze was niet zo dol op kleine kinderen (van wie zou ik dat hebben?) en als er een zooi peuterkleinkinderen op bezoek waren die teveel lawaai maakten dan konden we kiezen uit een brandwijntje met suiker of een glaasje advocaat (met slagroom). Werden we rustig van. Ik kan je deze methode van harte aanraden. Het is de oplossing om kinderen lekker rustig te krijgen.
Daarom snap ik niet dat we de jeugd niet wat vroeger gaan wennen aan alcohol. Vanaf de peuterspeelzaal rumbonen gaan voeren en op de lagere school een scheutje aardbeien- of bananenlikeur in de melk. Drukke kinderen krijgen een tweede portie. Waterijsjes gaan we ook met likeur maken. Heerlijk !
De schatkist zal er wel bij varen. Want dat is het echte grote probleem met alcohol. Je wilt misbruik en ongelukken tegengaan maar het levert zoveel centjes op en die wil je ook niet mislopen. Politiek is heus zo simpel nog niet. En ouder zijn al helemaal niet. Kom je ’s morgens de kamer van je 11-jarige godenkind binnen en dan knal je tegen zo’n muur van kroeglucht op. Wat doe je dan? Verbieden is ook zo wat. Je wilt toch ook dat ze jong zijn en plezier hebben?
En bovendien heb je ’s avonds wel wat anders aan je hoofd dan alweer een spetterende ruzie over hoelaat-metwie-waar-en-wanneer enzo.
Nu heb ik wel een ideetje om de jong-en-lui die na hun 18-de verjaardag niet meer naar school willen en geen werk kunnen vinden (want geen diploma) eens wat nuttig bezig te houden. Laten we voor deze groep eens een sociale dienstplicht van een jaartje of twee overdenken. Het is maar een voorstel hoor!
Twee jaartjes werken in de gezondheidszorg. Zat te doen want ze komen aan alle kanten handjes tekort. Je leert het leven ook eens van een andere kant bekijken, krijgt er een zakcentje voor en maakt veel mensen blij. Bijkomend voordeel is dat je na een paar dagen te moe bent om nog mee te gaan met comazuipen.
Slecht plan zeker. Ja, dat dacht ik wel.

Eerlijk zijn. Ik moet eerlijk zijn. Ik had al een hekel aan hem. Arrogante bal dattie is. Eng mannetje. Zo eentje waar je heel fout kippenvel van krijgt als hij in een café zich op de barkruk naast je hijst. Zo eentje die de hele avond over zichzelf praat en daar ook nog met plezier naar luistert. Zo eentje die eigenlijk een beetje ruikt naar wasgoed dat heel lang in de wasmachine heeft gezeten.
Maar sinds afgelopen zondag komt het ook nooit meer goed tussen Dhr. Smeets en Cornette. Want afgelopen zondag was hij op de radio. En wat zei de meneer van de foto hierboven? Kijk eerst nog eens even goed naar de foto.
Hij zei over de onvolprezen zangeres Melissa Etheridge: “Ze heeft dan wel een dikke kont, maar ze zingt best leuk.” Zonder blikken of blozen kwam het zijn bek uit.

Voor Mart Smeets vandaag een contactadvertentie die hij in de toekomst vast nog wel zal kunnen gebruiken.
Geschreven door de dichter Jan J. Pieterse met een kleine aanpassing van Cornette.

Jij: blond, bruin, string, topless.
Strand, zee, zon, een hete dag.
Je keek langdurig naar me.

Ik: wollen wanten, gebreide muts
en een XXXXL T-shirt van de Riagg.

Da’s nou zo fijn als je een tijdje met vakantie bent geweest: er zijn dan een heleboel dingen gepasseerd in de tussentijd die jou ontgingen en dus zijn blijven liggen, wachtend op het noodzakelijke commentaar. Als je dan achteraf enkele zaken combineert krijg je soms hele aardige dingen: een soort opruiming met terugwerkende kracht, zeg maar.

Zo was daar begin deze maand het bericht vanuit de Mesdagkliniek in Groningen dat men de goeie ouwe leugendetector van stal had gehaald en beweerde daarmee prima resultaten te hebben geboekt, vooral om de patiënten te controleren die met proefverlof gaan. Nou is de betrouwbaarheid van zo’n apparaat sowieso niet onbetwist: de literatuur wemelt van de veldstudies en discussiestukken daarover. Vooral de betrouwbaarheid van de begeleidende onderzoeker maakt vaak de uitslag nogal dubieus; je zou haast zeggen: wie controleert de controleur hier?

Als je nou dat bericht bijvoorbeeld eens combineert met het bericht deze week van mogelijke fraude bij speurhondenonderzoek, waarbij speciale snuffelhonden uit een reeks geurstalen de juiste moesten zien te ‘ruiken’, maar waarbij de begeleiders met voorkennis hadden gehandeld, dan weet je genoeg: hup: alle hondenbegeleiders aan de leugendetector!

Je kunt ook een combinatie maken met het bericht dat ons bekende valse Mozartje, Geertje W., weer eens lekker aan het ophitsen was geweest tegen de Koran en de bijbehorende – volgens hem – achterlijke cultuur. De (gematigde) reactie uit het buitenland hierop over polarisatie en contra-productief kon op een sneer rekenen met als trefwoord: ‘boevennatie’ en de vaderlandse reacties werden opzij geveegd met de drogreden dat het maar een ‘politieke uitspraak’ was geweest. Overduidelijk is hier echter sprake van opruiing en uitlokking, zaken waarvoor meen ik wel degelijk handvaten in de wetgeving te vinden zijn om tot aanklacht en voorgeleiding over te gaan.
Los daarvan: hoe zou nou de uitslag luiden als we dit heerschap eens aan die fameuze leugendetector zouden leggen? Een extra stevige, om te beginnen, om te vermijden dat het ding simpelweg uit elkaar ploft.
En dan zijn er denk ik 2 enge uitslagen mogelijk.
De ene is dat ons ventje alles in feite liegt – in welk geval na veroordeling ogenblikkelijk opname dient te volgen in een degelijke kliniek voor dergelijk geesteszieken. Ik stel voor: de Mesdagkliniek in Groningen: die boekt immers zulke goede resultaten met hun leugendetector? Daar schuilt de kracht toch vooral ook in zelfs alleen maar de dreiging van dat apparaat? Wie weet welke resultaten men – op termijn – nog zou kunnen boeken, zelfs bij zulke notoire leugenaars!
De andere mogelijkheid is dat (haast nog enger) Geertje W. alles oprecht blijkt te menen, in welk geval politieke royering moge volgen plus gedwongen 1 jaar stagelopen in één van die zogenaamde ‘boevenstaten’. Misschien dat er dan nog enig inzicht in de werkelijkheid doorbreekt bij hem, hoewel ik zelf zou liegen als ik beweerde veel verwachting hiervan te koesteren…

Intussen zou het toch ook geen kwaad kunnen om álle politici verplicht eens per jaar aan de leugendetector te leggen, nietwaar? Al is het maar om lekker mee te dreigen: dat schijnt al voldoende te zijn om een mens in het gareel te houden, iets wat ons hele land ten goede zou komen!

Dat heb je weleens. Dat je iets leest en dat dan je nekharen overeind gaan staan. Eerst weet je nog niet helemaal waarom maar bij het overlezen van het stukje gaat het alarmlicht knipperen in je kop.
Had ik bij het doorspitten van een reisgidsje aangaande de vakantie in september. In dat reisgidsje stond een stukje over Alleenreizende vrouwen.
Lees even mee:

Vrouwen die alleen reizen moeten erop voorbereid zijn dat ze voortdurend zullen worden lastiggevallen. Helaas hebben ook op Djerba enkele Europese exemplaren van het vrouwelijk geslacht er door hun aanstootgevende gedrag voor gezorgd dat de mannen intussen het idee hebben dat alle vrouwen die alleen reizen op zoek zijn naar een spannend avontuurtje.

Pardon? Pardon? Krijg snel zweetpukkeltjes. Vrouwen die op zoek zijn naar een avontuurtje vertonen aanstootgevend gedrag? En derhalve is het hun schuld dat niet-avontuurtjes zoekende en alleenreizende vrouwen voortdurend worden lastiggevallen? En die grabbelende en graaiende mannen kunnen er niks aan doen want het is allemaal de schuld van die Europese exemplaren die wel bepoteld wilden worden?
Nu zijn er mannen die regelmatig alleen afreizen naar landen als Thailand of Brazilië enzo, uitsluitend met het doel daar de wereld eens van een andere kant te (ont)dekken. Heeft dit tot gevolg dat niet-alleenreizende mannen in die landen voortdurend lastiggevallen worden door vrouwen die denken dat je dus naar believe vrijuit in alle langslopende zwemshorts kunt graaien?
Neen. Driewerf neen. Aan wie ligt het dan? Inderdaad. Prima antwoord.
Kijk, ik snap het wel. De cultuur is daar anders. Om die reden waarschuwde De Man mij al dat ik daar ook niet alles kan uitkramen wat ik hier doe. Want dat zijn die mannen daar niet gewend. Gelukkig is mijn Frans niet goed genoeg om de boel daar op stang te jagen.
Maar mijn Engels wel.
Slik. Ik mag wel vast gaan oefenen.

“Huidkanker. Het is kwaadaardig maar kan geen kwaad. Het moet wel weg.” Aldus sprak de huisarts. Op naar de dermatoloog. “Wat zei de huisarts?” vroeg de dermatoloog. “Huidkanker” zei ik “kwaadaardig maar het kan geen kwaad.”
“Mooi” sprak de dermatoloog “ik had het niet beter kunnen zeggen. Maak maar een afspraak. Dan krijg je een paar heel vervelende prikjes en haal ik het weg.”
Waarom ik in godesnaam drie weken van te voren moet horen dat ik een paar heel vervelende prikjes ga krijgen is mij een raadsel. Vorige week was het zover. De prikjes waren niet lollig maar beslist niet om eng van te dromen. Het zou leuk geweest zijn als ze (het was een ze) de opmerking vijf seconden voor het prikken had gemaakt. Zelfs doorgestudeerde dokters kunnen soms nog wat leren.
Plek (op de linkerbovenarm) is weg en eind volgende week mogen de hechtingen eruit. “Kan ik die er zelf niet uitpullekken?” vroeg ik. “Er wordt niet gepullekt!” zei de dermatoloog “en bovendien krijg je dan ook de uitslag van het onderzochte weefsel”.
“Die ken ik al” zei ik “het is kwaadaardig maar het kan geen kwaad.”

Volgende week gaat er ook weer geprikt worden. Want in september gaan we met vrienden 14 dagen naar dit oord en zodoende vonden wij een paar prikken wel verstandig. Het is en blijft Afrika tenslotte.
Vanmorgen naar de tandarts voor controle. Eind augustus terug. Even twee oude vullingen vervangen. Eéntje links en ééntje rechts. Paar prikjes en je voelt niks meer.
Wie mij daarna nog probeert te prikken is nog niet jarig. Genoeg geprikt !
Als beloning voor al dit kleine leed mocht ik van mezelf op Hyves. Jaaaaaaaa Cornette op Hyves.
Vandaag ga ik lekker lunchen op het terras bij vriendin.
En daarna ga ik weer fijn vriendjes en vriendinnetjes zoeken en filmpjes rippen.
Het is en blijft een leuke zomer.
Maar wel ophouden met prikken svp.

Update: Net terug van de huisarts. “Ga maar even bloedprikken” zei die vrolijk.
Grrrrrrrrrr.