Cornette’s wereld

Laat ik het maar gelijk ronduit zeggen: Mijn bijna nieuwe blauwe jas is gejat. Of liever gezegd omgeruild voor een oud vod in dezelfde kleur en van dezelfde maat. Kan altijd nog een vergissing zijn maar het lijkt er niet op want wat wil het geval? De dief (dievegge dus in dit geval) heeft de spullen die in de zakken van mijn bijna nieuwe blauwe jas zaten netjes in haar ouwe afgedragen vod gedaan. Mijn horloge en mijn winkelwagenmuntjes heb ik dus nog. Pas de ochtend na het restaurantbezoek merkte ik dat er een oud blauw vod op mijn kapstok hing. Ach ja, een mens is niet altijd even fris aan het einde van zo’n avond. Mijn bijna nieuwe blauwe jas hing in het restaurant netjes onder de jas van mijn vriendin en blindelings heb ik het goedgelijkende vod gegrepen en mee naar huis genomen. Mijn jas was toen al op weg naar zijn nieuwe huis want anders zouden dat horloge en die muntjes niet in de zak gezeten hebben. Restaurant nog gebeld maar geen meldingen van verkeerd meegenomen jas.
Bij deze even een woordje aan de dievegge.
“Wat dacht je bij jezelf? Jij verlepte slakrop? Ik ruil mijn ouwe vod voor een nieuwe met een Edgar Vos labeltje in de kraag? Nou ik zal je eens wat vertellen. Ik had van het begin af aan een beetje spijt van die jas. Het was een uitverkoopje (anders koop ik natuurlijk noooooooit een Edgar Vos). De rits doet het niet lekker en het is een onwaarschijnlijke ouwe truttenjas ! Heb je natuurlijk even over het hoofd gezien in die donkere hal. Ha Ha Ha Ha ! Nu zit jij opgescheept met een model jaar nul. Veel plezier ermee. En dat labeltje in die jas? Ziet niemand. Behalve de gek die hem straks weer van jou pikt omdat ze denkt dat het wel iets bijzonders zou kunnen zijn. Is het niet. Gewoon model VVD in CDA kleur uit de oertijd ! En dat ouwe vod van jou ga ik straks in de vuilcontainer smijten. Mocht je dan alsnog, via het restaurant, laten weten dat je “per ongeluk” de verkeerde jas hebt meegenomen dan weet ik lekker nergens van. Ik ga een vlotte, leuke, gezellige knalrooie jas kopen met een rits die het goed doet. Zonder kaklabel in de nek. En kom ik je tegen in het winkelcentrum met mijn jas aan dan lach ik je vierkant uit. Wat een misser die jas ! Maar ik ben er mooi vanaf.”

Pas nu begin ik er een beetje van te bekomen. Een aantal dagen heb ik het filmpje steeds weer afgespeeld in mijn hoofd en langs mijn snappertje laten gaan. Het wilde niet tot mijn botte brein doordringen dat dit echt was. Ik zag het met eigen ogen en hoorde het met eigen oren maar twijfelde toch aan mijn geestelijke vermogens. Veel plezierige avondjes gehad weet je? En dan wil het weleens even scheef zitten in de hersencellen. En je ziet tenslotte veel van die gemanipuleerde filmpjes vandaag de dag. Het hele internet staat er vol mee dus ik speurde naar de bewijzen van nep en namaak. Maar heus, dit was echt. Anderen zagen en hoorden het ook en bevestigden het. Uitgezonden op de Nederlandse Televisie en nergens terug kunnen vinden in de media. Dat is toch raar. Het had voorpaginanieuws moeten zijn. Met grote koppen en schreeuwende teksten had het in alle kranten moeten staan. Maar daar kwam ik het niet tegen. Waar gaat het hier om? Het gaat om het asbestschip de Otapan. De Otapan bevat 54 ton asbesthoudend materiaal en niet slechts 1 ton en dus mogen we het in een donkere, niet met name genoemde, plek stoppen. Logisch toch? Dat krijg je van jokken en sjoemelen. Maar een nevergonnebee van de VVD stond als een breedlachende rimboekikker op de TV te vertellen dat Greenpeace ervoor gezorgd had dat het allemaal uitgekomen was en dat Greenpeace dus ook maar voor een oplossing moest zorgen. Je begrijpt niet waar zo’n afgekloven afwasborstel het vandaan haalt. We zouden zo’n sperzieboonmetkaassaus toch de grens over moeten jagen met z’n allen. En dan komt er nog bij dat er mensen zijn die op deze partij stemmen. Heus ! Zulke bezopen kokosmakronen bestaan echt ! Leg het mij uit. Leg het mij alsjeblieft uit !

Dat gaat lachen worden. Brullen van plezier zelfs. Maar toch gaat het gebeuren. Cornette zoekt een baan. Als het Hirsch Ballin (55) en Winsemius (64) lukt dan moet het mij ook lukken. Tenslotte ben ik wel een vrouw op leeftijd maar dat mag geen verschil maken. Ik breng een hoop ervaring en papiertjes mee en mijn kinderen hoeven niet naar de naschoolse opvang. Om mij moverende redenen (mooi istie hè) ga ik mijn levensmotto’s in praktijk brengen. Die zijn alsvolgt:
1. Shoot for the moon. Even if you miss you will land among the stars.
2. Drink de beker van het leven tot op de bodem leeg want het leven is GEEN generale repetitie.
3. Niet genoten is altijd mis.
Ik heb er een lange tijd opzitten in het bedrijfsleven met veel verschillende banen en veel ervaring. Zes jaar geleden nam ik een sabbatical die een beetje uit de hand is gelopen. Twee sollicitaties heb ik erop zitten en wat denk je? Bij ééntje aangenomen en bij de andere afgewezen. Maar ik heb die ene nog even in de achterzak gehouden want die wilde veel nemen en weinig geven. Eerst maar eens even verder kijken in de markt. Er lopen er nog een paar en die wil ik niet (zoals die ene van mij eiste) afzeggen. Wij spraken af dat ik over twee of drie maanden nog net zo gek ben als nu en dat ik slechts een telefoontje hoefde plegen om aan de slag te gaan. Mooi om in je achterzak te hebben.
Tis wat met die vrouwen in de overgang. Altijd gekkigheid in de kop en niet te stoppen ook nog. Je zult het als werkgever maar binnenhalen. Dat vereist een heleboel moed en durf maar dan heb je ook wat.
Ik hou jullie op de hoogte.

Er is zoveel te vertellen over de afgelopen week.
Maar vandaag niet.
Want vandaag …….
vandaag ……..
vandaag ……..

Ben ik jarig !!

Veel kadootjes gekregen en het mooiste kado is die geweldige Ipod !!

Vriendin en ik vertoefden gisteren op een Creabeurs. Wie zegt dat Crea uit is, is gek. Crea is hartstikke in. Het was dan ook razend druk. Maar eerst moesten we nog op de Creabeurs zien te komen. Met de tram, daarna met de bus en toen nog twee haltes met een andere tram. Hemelsbreed is het een afstand van niks maar het Openbaar Vervoer gaat zelden van A naar B. Het schijnt altijd via C en D te moeten. Bij de laatste tram aangekomen stonden wij bij de verkeerde halte te wachten. Een beetje wezenloos staarden wij naar de groep CreaBea’s (herkenbaar aan grote tassen die nog leeg zijn) aan de overkant en vroegen ons af of zij wellicht bij de verkeerde halte stonden. Dat was niet zo. Voordeel van het Openbaar Vervoer is dan weer wel dat er altijd een volgende tram komt. Veilig en wel kwamen wij tenslotte aan en voegden ons in de lange, lange rij voor de kassa. Daarna kon het grote voordringen, duwen, wurmen en wegsnaaien beginnen. Nu is vriendin nogal klein van stuk en meerdere malen heb ik haar deze dag onder een tafel vandaan geplukt waar zij door dolgedraaide CreaBea’s ondergeschoven werd. Na een uurtje of wat hadden we de slag te pakken. Als vriendin bukte om haar tas te pakken dan zwaaide ik driftig met mijn armen boven haar gebogen rug om te zorgen dat die ruimte vrij bleef zodat zij ook weer rechtop kon gaan staan. Ik ben blij dat ik ook de kans eens kreeg om haar een paar keer te redden want normaal gesproken, als we op straat lopen (en dat doen we veel) is zij degene die mij regelmatig voor aanstormende auto’s, trams, bussen en brommers vandaan plukt of waarschuwt voor stoepjes, trapjes en kuilen. Een normaal gesprek tussen ons gaat op zulke momenten als volgt:
“We treffen het toch maar met die ‘pas op stoepje‘ mooie nazomer. Met een beetje ‘kijk uit fietser‘ geluk blijft het deze week ‘putje !‘ nog mooi.”
Wij vinden dat heel gewoon maar ik ben toch blij dat ik op die CreaBeabeurs ook eens iets terug kon doen. Het is allemaal goed afgelopen en na onze mannen opgepikt te hebben zaten wij tot middernacht op een terrasje aan het water in het prachtige Delft en keken af en toe eens naar de opkomende blauwe plekken.
Het leven is mooi en die blauwe plekken gaan vanzelf weer weg.

Behalve het mooie weer en de heerlijke dag in Scheveningen gisteren vielen mij een aantal dingen op dit weekend.

Ten eerste:
De Stichting AAP heeft een heleboel spullen nodig. Op hun site staat precies omschreven wat ze zoal kunnen gebruiken en erg nodig hebben. Wat er (nog) niet staat is het feit dat hun computers ernstig aan vervanging toe zijn. Ze zoeken computers die nog niet zo oud zijn. Liever niet ouder dan een jaartje of drie. Wat ze nu hebben staat op het punt van instorten.

Ten tweede:
In Nederland leven zo’n 108.500 miljonairs. Per dag komen er ongeveer 15 bij. Dat lijkt veel maar wij lopen zeker niet voorop met die cijfers. In andere rijke landen stijgt het aantal miljonairs sneller dan hier.

Ten derde:
Tien procent van de ouderen tussen 55 en 65 jaar leeft onder de armoedegrens.
Zo’n 150.000 van deze ‘jongere ouderen’ hebben minder dan 10.000 euro per jaar te besteden, bijvoorbeeld doordat ze arbeidsongeschikt zijn of op latere leeftijd werkloos zijn geworden.

Ten vierde:
Ongeveer 95% van de kiezers denkt in het stemhokje uitsluitend aan zijn eigen portemonnee. Het kan ze geen ruft schelen wat er met de portemonnee van anderen zal gebeuren.

Ten vijfde:
Jan Peter Balkenende is op dit moment populairder dan Wouter Bos. Het CDA stijgt in de peilingen en de PvdA zakt.

Wat heeft dit alles met elkaar te maken?
Geen benul maar dit zoemt het weekend rond in mijn hoofd.

Webloggen blijft maar populair. Eerst was het in. Toen was het weer uit maar uiteindelijk is het in en blijft het in.
Nog altijd zijn er veel mensen die graag zouden webloggen maar niet de weg weten naar een eigen weblog. Geeft niks want je hebt genoeg alternatieven. Alhoewel? Bij web streepje log zijn er veel webloggers opgehouden na de verhuizing. Het was ineens niet allemaal zo simpel meer. Ook het aanleveren van comments zorgt daar voor vragen. De ene keer moet ik een code invullen en dan ineens weer niet. Bij punt nl moet je vooral geen emailadres achterlaten want je spamleed is niet te overzien.
Maar nu is er blijkbaar voor webloggers een geweldig alternatief. Althans, volgens dit artikel in Planet. Je zou er nieuwsgierig van worden. Moet je wel een beetje Inglish spieken natuurlijk. Ik kan haast niet laten om me ook te laten uitnodigen door Vox en achter de schermen een kijkje te nemen. Voorlopig maar even niet. Of toch maar wel? Zal de nieuwsgierigheid het winnen van het verstand? Had ik niet een boel andere dingen te doen vandaag?
Jawel, maar toch ……

Als het zo doorgaat met die verkiezingspraatjes dan worden het zware maanden. Slechts enkele uren per dag brengen wij nog in nuchtere toestand door en in die uren rennen we naar de slijter/supermarkt om de voorraden aan te vullen. Wat een feest ! Wat een vreugde ! Met z’n twee hossen we in polonaise door de kamer. Aan het einde van de avond storten we liederlijk dronken ons bed in. Nu wil ik die Maxime niet meer op de buis zien want zo halen we november niet. Want wat zei hij nu weer?
“Voor Wouter kiezen wil dat zeggen dat de onderwijzer en leraar de rekening betalen.”
Zo hadden wij het nog niet begrepen. Had de rekening alleen naar de onderwijzer gegaan dan twijfel je nog. Alleen de leraar laten betalen is ook misschien te behappen.
Maar de onderwijzer en de leraar !!!!
Dat kan natuurlijk niet. Dat pikken wij niet en godinnendank is daar Maxime om ons te verlichten want alleen hadden wij daar nooit opgekomen. Wij hadden de snode plannen van Wouter niet doorzien en ons voor het lapje laten houden. Oh Maxime, Maxime ! Blijf je wel met je vingers van dat belastingvoordeel voor niet-werkenden af? Anders kan ik de slijter niet meer betalen.

Het zijn vrolijke tijden. Ik stuiter van vreugde en plezier door deze wereld. Eindelijk blijkt dat de politieke kopstukken toch naar ons luisteren. Hoor al die plannen eens! Ze snappen het en slaan allemaal een andere weg in. Ze gaan het beter doen en de toekomst is één grote rooskleurige droom. De ene dag ben ik voor de PvdA en de andere voor het CDA en de derde dag moet ik echt SP stemmen. Nadat ik een aantal dagen geleden Maxime Verhagen op TV zag ben ik helemaal in de wolken. “Met Wouter Bos ben je de klos” zei Maxime. Wat een natuurtalent. Wat een poëzie! Dat moet je toch maar kunnen verzinnen. Even kijken of ik dat ook kan.

Met Maxime Verhagen? Dat is om ellende vragen.
Met Balkenende niks dan ellende.
Met de VVD gaat al het goede door de plee.
Met Rita Verdonk in het land mag je pas blijven na een brand.
Met Aart Jan de Geus wordt het niks, het is heus.

Nou. Ik kan jullie verklappen dat dit nog niet zo simpel was. Dagen heb ik hierop zitten zwoegen met een rijmwoordenboek erbij. En die Maxime schudt dat zomaar uit zijn mouw. Niet onderschatten die man. Dat is een kopstuk van de eerste orde. Nu even rust. Ik ga maar eens winkelen vandaag want de toekomst brengt ons veel goeds en we kunnen het geld weer laten rollen.