Gerrit Zalm is weer eens uit de bocht gevlogen. Hij heeft, in besloten kring weliswaar, Rita Verdonk een takkewijf genoemd. Gelukkig is hij nu zo verstandig om daar zijn excuses voor aan te bieden. Een zucht van verlichting ging door dit huis. Het is toch onvoorstelbaar dat een man die straks uit de politiek stapt om directeur van De Nederlandse Bank te worden zo’n blunder begaat? Je mag van dit niveau toch wel iets meer verwachten dan dat? En zeker op het gebied van de Nederlandse taal mag zo’n man vanzelfsprekend geen fouten maken. Had hij het op papier gezet dan had de spellingscontrole er misschien nog wel korte metten mee gemaakt. Maar nee, Gerrit moest weer zonodig ondoordacht babbelen. Ik zie het voor me. Zenuwachtig oogtrekje en smierend lachje om de mond, glas in de hand en dan takkewijf zeggen. Gerrit, Gerrit toch. Iemand met jouw opleiding zou toch beter moeten weten. Het is geen takkewijf. Het is takkenwijf.
De eerste was er midden op de dag. Een beweging in mijn ooghoek en op het moment dat ik mijn hoofd omdraaide en mijn ogen scherpstelde sloeg mijn hart tien keer over. De eerste heeft De Moedige Man nog gevangen en buiten (ver weg) losgelaten. De tweede kwam ’s avonds rond half tien uit de boekenkast rennen en overleefde de confrontatie met de pantoffel van De Moedige Man niet. Met maat 46 mismeppen is dan ook bijna niet mogelijk. Door de WC met dat lijk en rustig weer plaatsnemen in je stoel. Nummer drie verscheen tien minuten later en dacht zijn leven nog te redden door onder de stoel van DMM te schieten. Tevergeefs en DMM was het nu ook wel zat. De onderkant van de boekenkast werd leeggehaald, de planken omhoog en de stofzuiger erbij. Dit om de eventueel aanwezige liefdesbabies en aanverwante familie richting Onze Lieve Heer te helpen. Niets gevonden en derhalve mochten de planken weer naar beneden, de boeken er weer op en de stofzuiger terug in de kast. Nog even een glaasje inschenken voor de schrik. Slechts vijf minuten na dit alles verscheen nummer vier. Na alweer een heldendaad van DMM besloten wij dat het genoeg was geweest en vertrokken we naar de bovenetage voor een welverdiende nachtrust. Want daar zouden ze toch niet komen?
Afgelopen nacht (of eigenlijk vanmorgen vroeg) kwamen wij na een gezellige avond en nog een afzakkertje in de kroeg best wel redelijk rechtlopend ons huis binnen en na het ontsteken van het ganglicht zagen wij nummer vijf. Deze was halverwege de trap en onderweg naar boven. Ook voor deze grote huisspin, ook wel bekend als zwarte renspin, de trechterspin of Tegenaria parietina kon binnen een paar seconde de lijkwagen komen. Nu loop ik dus als een overspannen spook door mijn eigen huis. Alle schoenen eerst uitschudden voor je ze aantrekt. Alle boodschappentassen even platwalsen voor je erin kijkt. Eerst onder het dekbed kijken voor je eronder gaat liggen. Om gek van te worden. En ik heb zo’n vermoeden waar ze vandaan komen. De houten vlonders op het terras zijn een broedplaats van dit wanstaltige ongedierte en ze kruipen met gemak langs het randje van de hordeur.
Vergif ! Vergif ! Wie levert mij een tankwagen met vergif !
Update1. Nummer zes liep ’s avonds laat door de gang en de MMM ging er met zijn blote voeten bovenop staan. Nummer zeven vonden we de volgende ochtend dood in een hoek.
Wordt vervolgd ben ik bang.
Update2. Nummer acht zat op ons te wachten aan de binnenkant van de hordeur. Wij waren nog buiten en hij was al binnen.
De omgekeerde wereld !
Nummer negen en tien lagen ’s ochtends dood in de kamer met een teleurgestelde LoesDePoes ernaast die ze met haar poot zachtjes weer aan het lopen probeerde te krijgen. Gelukkig tevergeefs.
Vandaag is de dag van de jaarlijkse naturalisatieceremonie. Dit jaar voor het eerst en vervolgens ieder jaar op 24 augustus. Vandaag zijn de Nieuwe Nederlanders uitgenodigd om met burgervaders te vieren dat zij Nederlanders worden. In ons dorp gaat de burgervader een panne(n)koek eten met de NieNeds. Daarna worden er foto’s gemaakt en dan volgt nog een lunch. Nu heb ik afgelopen week nog een panne(n)koek gegeten met vriendin en wij hadden daarna echt geen zin meer in een lunch maar dit zal wel zo’n voorverpakte van de supermarkt zijn en dan lust je nog wel een huzarenslaatje. Dit jaar is de naturalisatieceremonie (alweer in één keer foutloos getypt) nog vrijwillig en worden mensen er vriendelijk voor uitgenodigd. Vanaf volgend jaar is het aanwezig zijn bij de naturalisatieceremonie (3e keer goed) verplicht voor NieNeds. Ik mag toch hopen dat ze die mensen dan, na het overhandigen van de tekst van het Wilhelmus alsmede een doos met dropjes, stroopwafels en een poffertjespan, uit zullen leggen waarom deze naturalisatieceremonie verplicht is terwijl de gang naar de stembus dat niet is. Wellicht kom je daar pas na het eten van zo’n magische panne(n)koek achter.
Beste Jan-Peter,
Toen ik het verkiezingsprogramma van het CDA las dacht ik dat het misschien een goed idee was om het programma op WC-papier (eigen merk CDA) te laten drukken want dan kunnen we er tenminste nog iets mee. Maar dat was een vergissing en ik kan dan ook niet anders dan mijn welgemeende excuses aanbieden voor deze oprisping. Wat wil het CDA namelijk? Het CDA wil het aantal ambtenaren terugdringen. En toen wij dat lazen stond onze beslissing vast. Wij stemmen CDA ! Tot diep in de nacht hebben wij dit voornemen van het CDA gevierd. Muziek, dans en dolle vreugde trokken door ons huis. Dit tot ongenoegen van onze buren maar aangezien die in staat zijn om met het dichtsmijten van hun eigen buitendeur bij ons de kopjes van de planken te laten pletteren, trekken wij ons daar niets van aan. Verminderen van het aantal ambtenaren …. Het spookt ons de gehele dag door het hoofd. Kunnen we dat vast zwart op wit krijgen? Lieve JP (wat lijkt dat trouwens veel op JC). Als we nou eens afspreken dat ambtenaren die op 1 januari 2009 de leeftijd van 55 jaar of ouder hebben er op dat moment met een mooie regeling uitgaan? We tekenen voor 70% en verdwijnen vervolgens uit de randstad. Scheelt ook weer woonruimte in de buurt van Den Haag om van de overvolle glasbakken in ons kleine dorp maar helemaal niet te spreken. Zonder morren werken we tot die tijd 40 uur per week voor hetzelfde salaris (en geen 9 tot 5 mentaliteit !) We kiezen dan ergens in het Noorden een leuk huisje (zonder buren met twee kinderen op een slechtgelegde laminaatvloer) en zullen voor altijd verkondigen dat het gezin de hoeksteen van de samenleving is en wellicht nemen we alsnog een kind. Tenslotte kan dat tegenwoordig tot op late leeftijd. Moet je de kosten daarvan wel even in het basispakket opnemen. Lijkt mij een goed idee om onze AOW, wat daar straks nog van over is, aan te vullen met een dik bedrag aan kinderbijslag en ook daarvoor moet je bij het CDA zijn. Hulde JC JP voor dit prachtige verkiezingsprogramma. Nu nog proberen om straks op het goeie knopje te drukken en dat zal niet meevallen want een nieuwe bril zit er dit jaar (met dank aan HaHo) niet in.
Hoi !
Cornette
Deze log is slechts voor één persoon bedoeld vandaag want behalve door de medewebloggers die je in de comments aantreft lezen nog meer mensen deze weblog. Soms stiekum (effe kijken of ze het over ons heeft), soms gewoon omdat ze het leuk vinden en soms omdat ze ver weg zijn en graag een beetje bij ons leven betrokken blijven. Over één van die laatste scheef ik al eens eerder. Hij woonde een poos in Frankrijk omdat de lucht in Zwiterland hem geen goed deed. Dat klinkt gek maar als je keelkanker overwint dan kan dat zo zijn consequenties hebben. Het gaat steeds beter met hem en ook de lucht in Zwitserland is nu geen probleem meer. Daarom ging hij weer terug en om nog meer redenen maar die doen hier niet ter zake. Wat wel belangrijk is, is het feit dat hij morgen 50 jaar wordt. Hij viert dat in Oostenrijk samen met zijn broer en schoonzus die daar wonen en ook zijn moeder, die in Nederland woont, is daarbij.
Op zijn verjaardag reist onze familiezwerver weer terug van Oostenrijk naar Zwitserland om vervolgens mensen heen en weer te vervoeren naar Nederland want dat is zijn werk. Zet hem lang op één en dezelfde plek en zijn voeten gaan jeuken. Ondanks het feit dat we hem niet vaak zien of spreken denken we aan hem en we weten dat dat andersom ook zo is.
Daarom vandaag deze log speciaal voor jou. Omdat je 50 jaar wordt en omdat dat in jouw geval iets is om te vieren. Van harte gefeliciteerd en in ons hart en in onze gedachten vieren we met je mee !
Dat kan muziek met je doen.
Van het heden naar het verleden en weer terug naar de toekomst.
Kijk, luister en geniet van dit ontroerend mooie filmpje.
Laat ik er maar niet omheen draaien: Mijn naam is genoemd !!! De geruchten in de wandelgangen zijn niet meer te negeren. Maar ja, ik hoef er niet lang over na te denken. Ik doe het niet. Absoluut niet. Kijk, het is simpel. Een ministerspost of desnoods staatssecretaris (maar dat met moeite hoor) is natuurlijk geen probleem. Maar in de kamer? Lamenielache. Ik ga toch echt niet voor joker in die blauwe stoeltjes zitten. Beetje het volk gaan zitten vertegenwoordigen zeker. Laat het volk zichzelf vertegenwoordigen! Die jandoedels doppen hun eigen boontjes maar. Alsof de verkiezingen daar iets over te zeggen hebben. Bespottelijk gewoon. Het is allemaal zo rechtlijnig als wat. De kiezers kiezen en daar hebben we ons natuurlijk aan te houden. Nou ja, niet overdrijven, er valt nog heel wat te handjeklappen. Risico is wel dat je dan in die blauwe stoeltjes komt. Mooi niet. Ik ga me daar een beetje zitten vervelen tegen een rotsalaris terwijl het bedrijfsleven zoveel meer te bieden heeft. Als M. of S. kom je nog in de krant en heb je hier en daar wel wat te declareren maar het volk vertegenwoordigen? Lijkt me helemaal niks. Dus ze kunnen mijn naam noemen wat ze willen. Ik ben niet beschikbaar.
Het leek in eerste instantie goed te gaan. Natuurlijk wisten we, als doorgewinterde poezenmensen, dat er geblazen zou worden en er zouden vast ook klappen vallen. Daar hadden we ons dan ook op voorbereid. Maar het liep anders. Heel anders. Het kleine flufje van een paar ons botjes en vel ontpopte zich als een hezbollahstrijder in het kwadraat. Loes veranderde in een moordmachine uitsluitend bestaande uit tanden en nagels. En aangezien wij het hier hebben over 3 ons tegenover bijna 10 kilo was het een zeer ongelijke strijd. De man (115 kilo) kwam tussenbeide en kon de 3 ons hezbollah niet in bedwang houden en dat wil wat zeggen. Hij liep behoorlijk wat schade op (de man dan). Tommy (de kleine) zwiepten we de woonkamer in en de deur smeten we snel dicht. De deur is echter van glas en het scheelde maar heel weinig of Loes kwam er dwars doorheen. Wij herkenden ons eigen lieve mormel niet meer. Ondertussen liet hezbollah zich in de woonkamer ook niet kisten en zette het op een loeien en grommen van ongekende omvang. Dat er zoveel geluid uit zo’n ding kan komen. De man stond op de gang met Loes en ik zat in de woonkamer met Tommy. We likten allebei letterlijk onze wonden. Uiteindelijk is het gelukt om Loes op te sluiten op de bovenetage. Dat viel niet mee want ze was totaal onbenaderbaar geworden en voor geen enkele reden meer vatbaar. Alles wat bewoog moest dood en wel onmiddellijk. Overigens was Tommy (bij mij in de woonkamer) dezelfde mening toegedaan. Nu zullen er ongetwijfeld mensen zijn die zeggen dat we dit nog een weekje hadden moeten volhouden. Want dan komt het vanzelf goed. Niet dus. Het was vanaf de eerste seconde duidelijk dat de 3 ons hezbollah dit niet ging overleven. Kun je een diertje dit aandoen? Mag je zo’n risico nemen? Nee. Terug naar zijn moeder dus. In de tussentijd zouden we hem even droppen bij vrienden van vijf huizen verderop die de twee zusjes van hezbollah die ochtend meegenomen hadden en een liefdevol tehuis bezorgden. Kon Tommy even ontstressen bij zijn zusjes alvorens teruggebracht te worden naar zijn moeder. Maar zover is het niet gekomen. Want Tommy mag bij zijn zusjes blijven. Vrienden hebben er nu dus drie. Onnodig te zeggen dat we daar heel blij mee zijn.
Dank je wel B&D !! Jullie zijn schatten.
Met drie in de rij? Dan doen wij er een kassa bij. Dat zegt de grootgrutter. Want in de rij staan daar hebben mensen blijkbaar een hekel aan. Dan komen ze niet meer terug en zoeken een andere supermarkt. Bedrijven waar geen alternatief voor is hebben dat hele probleem niet en trekken zich van lange rijen niets aan. Zoals die uitgedunde piepkleine postkantoortjes achterin slecht gesorteerde boekwinkels. Met de regelmaat van de klok staan er lange, lange rijen. De afgelopen weken was het erger dan ooit want het is vakantietijd en dus was er maar één loketmevrouw. Aangezien die loketmevrouw ook nog haar bammetje op moet eten gaat het postkantoortje tussen de middag een uurtje dicht. Gevolg? Slechts 26 nummertjes voor mij in de rij. Ik wil graag postzegels kopen. Veel postzegels van 1 euro, 0,25 cent en 0,78 cent. Terwijl ik om mij heen koekeloer zie ik de man van het slecht gesorteerde boekwinkeltje achter zijn balie met lotto, staatsloten, krasloten, sigaretten, printercassettes en lege CD’s staan. Hij heeft zijn handen op zijn rug en telt de plafondtegels. Ik zeg tegen hem: “Wat zou het toch handig zijn als u ook postzegels in alle soorten en maten zou verkopen.” Hij stopt met tegels tellen, kijkt me aan en zegt: “Neeeeeee mevrouw, daar is geen beginnen aan.”
Dat snap ik best want als het slecht gesorteerde boekwinkeltje het druk krijgt dan komt je nooit te weten hoeveel plafondtegels er boven je hoofd hangen. Gelukkig kan ik met een gerust hart mijn nummertje weggooien en richting supermarkt gaan. Die verkopen namelijk wel postzegels. In alle soorten en maten.
Met veel plezier lees ik zo af en toe de weblog van Henk Bres. Maar soms gaat hij wat kort door de bocht. Een stukje uit zijn weblog haalde gisteren (helaas, helaas) de plaatselijke teletekst. Er werd melding gemaakt van het feit dat Henk Bres overweegt om Moslim te worden want schreef hij op zijn weblog:
Ja en dan natuurlijk het bericht dat de wetgeving veranderd mot worden omdat het voor Moslims wegens hun geloof onrein is om rente te betalen…..zucht ik kap er weer mee en ga denken of ik in dit land maar beter Moslim kan worden want ik doe het niet goed als ik het allemaal zo lees want ik mot me eigen vakantie betalen en ook rente zoals zoveel gewone Nederlanders.
Nu kun je dit soort berichten natuurlijk zonder verder te kijken overnemen en de wereld insmijten maar jammer is dat wel. Want hoe zit dat eigenlijk met een hypotheek voor Moslims? Bestaat dat? Ja, dat bestaat. Dat heet een Halal-hypotheek en daar wordt geen rente over geheven omdat het Moslims verboden is om rente te betalen. Wat de heer Henk Bres en het bericht op teletekst echter niet vermelden is dat zij in plaats van die rente een opslag moeten betalen (net zo duur dus) en die opslag is niet aftrekbaar van de belasting. Per saldo kost het dus een stuk meer dan een gewone hypotheek. Men is er al een tijdje over bezig om die opslag ook aftrekbaar te maken maar vooralsnog kan dat nog niet. Dat is de verandering van wetgeving waar het hier over gaat.
Het lijkt mij dat een meer begripvolle samenleving en betere omgang met elkaar niet tot stand komt door onjuiste en onvolledige berichtgeving over bepaalde groepen.
Je kunt wel grappig en gevat willen zijn (en dat is Henk vaak) maar soms is het beter om je vooraf goed te informeren en gewoon eens een keertje serieus te blijven.
Zoals Cornette vandaag.
Recent Comments