In de winkel, waar het op dat moment heel stil is, moet ik 5,95 euro afrekenen. Ik geef het leuke meisje achter de kassa een briefje van 10 euro en vraag: “Wil je er 1 euro bij?” Ik zie een lichte paniek in haar ogen verschijnen en ze zegt: “Nee hoor, want de kassa rekent vanzelf uit wat ik terug moet geven.” “Dat is fijn” zeg ik “maar als je nu tegen de kassa zegt dat ik je 11 euro geef in plaats van 10 dan zul je zien dat je minder klein geld terug hoeft te geven.” Ze raapt al haar moed bij elkaar en doet het en verhip, ik heb gelijk. Helemaal blij geeft ze een stuiver en een briefje van vijf terug. Snappen doet ze het nog steeds niet en ik zie een ietsje pietsje twijfel in haar ogen. Was dit nou een wisseltruc? Is ze erin gestonken? Ik zeg haar vriendelijk gedag en als ik de winkel uitloop zie ik dat ze een rekenmachientje uit de la pakt. Die komt er wel !
En zo niet dan kan ze altijd nog bij de Eneco gaan werken.
Hierbij wil ik een ernstige klacht melden m.b.t. de afhandeling van mijn jaarnota 2005. Onderstaand treft u mijn relaas mbt deze afhandeling aan:
- op 15 december 2005 heb ik mijn meterstanden doorgegeven via Internet
- op 10 januari 2006 ontving ik de jaarnota; na controle bleek op deze nota door Eneco een ernstige fout te zijn gemaakt. De meterstand laag tarief was niet goed en het hoge tarief was niet berekend. Overigens was het transport van het totaal van de meterstanden (hoog en laag) wel doorberekend.
- op 11 januari heb ik hierover gebeld met uw klantenservice. Let wel; ik moet als klant € 0,10 cent per minuut betalen terwijl Eneco een fout heeft gemaakt (totaal op dat moment € 2,00 verbeld). Ik vraag me overigens af wat er was gebeurd als ik dit niet zelf had ontdekt. Sterker nog: misschien heb ik Eneco wel op een spoor gezet waar ze anders pas veel later was achtergekomen. Waarschijnlijk zijn er nog veel meer foutieve rekeningen verstuurd en heb ik u dus veel geld bespaard. De mevrouw op de klantenservice zegt toe dat er binnen 2 weken een nieuwe factuur ligt.
- op 30 januari nog geen nota dus maar een mail via de site gestuurd, want het telefoonnummer is onbereikbaar.
- op 6 februari een (onbevredigend) antwoord op deze mail met de mededeling dat mijn mail is doorgestuurd naar de desbetreffende afdeling
- op 16 februari heb ik nogmaals gebeld omdat er nog steeds geen nieuwe rekening kwam. Weer 20 minuten aan de lijn; weer € 2,00 armer. Dit alles omdat Eneco een fout heeft gemaakt! Mededeling: we gaan het nu met spoed afhandelen.
- op 23 februari wordt het creditsaldo van de foutieve jaarnota gestort (€ 39,44)
- op 24 februari wordt zomaar ineens een bedrag van € 317,40 afgeschreven. Ik heb geen factuur oid gehad!
- op 27 februari nogmaals gebeld. Kreeg niet de allerslimste dame van de servicedesk aan de lijn. Volgens haar was het bedrag dat was afgeschreven het bedrag van november 2005 omdat dat niet was ingehouden. Onjuist want dat is wel ingehouden. Zij tovert een factuur tevoorschijn waarop staat dat ik € 228,40 moet betalen. Hoe het bedrag van € 317,40 tot stand was gekomen kon ze mij niet vertellen tot ik haar suggereerde dat er wellicht een maandtermijn in zat van € 89,= Verder weet ze mij te bevestigen dat mijn maandtermijn naar € 149,= is verhoogd. Op zich kan dat heel goed kloppen maar ik ben daarover op geen enkele wijze geinformeerd. Onderhand zo’n 25 minuten (€ 2,50) verder zegt ze mij toe een email te versturen naar de desbetreffende afdeling met het verzoek mij een juiste factuur met uitleg te verzenden. Aangezien ik hierin geen vertrouwen meer heb dien ik deze klacht in!
Ik constateer dat:
- Eneco blijkbaar niet in staat is zoiets eenvoudigs als een jaarnota op een correcte manier af te handelen.
- De handelwijze op zijn minst onprofessioneel en klantonvriendelijk is.
- Ik, door een fout van Eneco, zo’n € 6,50 heb verbeld!
- De handelwijze in programma’s als Kassa en Radar de lacher van de week zou zijn.
- Een excuus op zijn minst op zijn plaats is.
- U mij eigenlijk de telefoonkosten die ik heb gemaakt zou moeten vergoeden, maar dat zal wel teveel gevraagd zijn!
Ik verzoek u vriendelijk doch dringend mij nu z.s.m. een juiste afrekening te sturen zodat ik ook mijn eigen admministratie op orde kan brengen. U heeft hier te maken met een klant die graag op tijd betaalt en niet graag aan het einde van het jaar voor allerlei verassingen komt te staan. Wellicht bent u dit niet gewend.
“ZO DOEN WE DAT. ENECO ENERGIE”
Ergens in een grote doos ligt nog een mapje foto’s van jaren geleden. Van die ene keer dat we op wintersport zijn geweest. Ik heb die foto’s nooit ingeplakt want ik wil er eigenlijk niet aan herinnerd worden. En je kon het niet eens echt wintersport noemen want verder dan het Zwarte Woud zijn we niet gekomen. Daar huurden we van die Langlaufdingen met schoenen waarin je je voeten niet meer kon bewegen. De volgende dag gingen we vol goede moed naar onze eerste les. Toen ik mijn voeten (in die idiote schoenen) voor het eerst in die Langlaufdingen klikte kwam ik tot de ontdekking dat mijn benen alle kanten uitgleden behalve de goeie. In een spagaat of in de knoop. Meer keus was er niet. Dat zou vast na een paar lessen wel beter gaan want tenslotte waren we nog jong en dus vol goede moed. Inderdaad ging het een ietsje beter na een dagje of wat maar niet spectaculair. Toen we onze eerste meters op een pad het bos in aflegden was er een piepklein heuveltje. Halverwege dat heuveltje gleden de Langlaufdingen als vanzelf achteruit. Tegelijkertijd werd ik vrolijk ingehaald door een zooi 65-plussers (toen nog stokoud in mijn ogen) die jolig “Gruss Gott” jodelden. Tjonge wat had ik de pest in en wat had ik het slecht naar mijn zin. De leukste momenten van die vakantie waren de uren in de Konditorei, het Restaurant en onder het dikke dekbed in het Duitse Hotel. De laatste dagen heb ik nog wel stoer met die rare stukken hout over mijn schouder door de winkelstraat gelopen maar dat levert levensgevaarlijke situaties op als je je onverwacht omdraait.
Sinds die tijd weet ik dat ik een zonnekind ben.
Man mept vrouw en twee kinderen dood en de buren vinden het verschrikkelijk. Teddybeertjes en waxinelichtjes zijn weer volop in zwang. Er is zelfs een buurvrouw die “overwogen heeft” om de politie te bellen. Tjonge, ik ben ontroerd. Weet je wat het hele punt is? We leven niet meer met elkaar. Oorlog en hongersnood brengen mensen dicht bij elkaar. We zorgen voor elkaar en we delen met elkaar. Maar op het moment dat we allemaal hebben wat we willen dan is het over met de pret en dan is het God voor ons allen en ieder voor onszelf. En de tijd van oorlog en hongersnood is ver weg en nog niet dichtbij en dus kan het ons geen bal schelen wat zich bij de buren afspeelt. Vertrouwensarts? Politie? Jeugdzorg? De meeste van ons hebben die telefoonnummers niet in onze mobiel staan. En je bemoeien met je buren is hartstikke leuk zolang ze oud en hulpbehoevend zijn. Pannetje soep brengen en een boodschapje doen kan er bij de meeste nog wel vanaf maar de buurman op zijn schouder tikken en zeggen: “Hé lul, ik hoorde je vrouw gisteravond weer gillen en je kinderen krijsen en nu moet het maar eens afgelopen zijn met dat meppen want anders kom ik jou eens een deuk verkopen.” Nee, dat zit er voor ons allen niet in. Bemoei je met je eigen zaken en laat die buren het maar zelf uitzoeken. Maar wel zeiken over de jeugdzorg die zijn werk niet doet. Ooit woonden wij boven zo’n gezin en we bemoeiden ons ermee. Viel niet goed bij de buurman en we moesten onze buitendeur bariccaderen. Dan leer je het wel af en eigenlijk moet je het niet afleren. Eigenlijk moet je de hele straat op poten brengen en bonzen op de deur op het moment dat het niet goed gaat. Niet klagen over jeugdzorg s.v.p. Het kan beter en het kan anders. Dat is zeker. Maar dat geldt voor ons allemaal. Maar we leven niet meer met elkaar. Alleen op momenten dat het nogal simpel is.
De kiezerspassen zijn binnen en deze keer kunnen we (als experiment) zelfs bij de supermarkt onze stem gaan uitbrengen. In plaats van één stemlokaal is er keus uit een aantal plaatsen waar je kunt stemmen en dus ook de supermarkt. Geen reden meer om te zeggen dat het te slecht weer was of net even iets te ver voor je vermoeide voeten. Geen smoezen deze keer en gewoon gaan stemmen. Probleem is alleen dat er weinig te kiezen valt in ons dorp. Partijen die meedoen zijn het CDA, de VVD, Leefbaar hutsefluts, PvdA/Groenlinks (lijstverband) en CU/SGP. Verder niks. Grote onzin dus om uit de uitslagen van deze verkiezingen de conclusie te trekken dat het landelijk wel hetzelfde geweest zou zijn. Ik een SP-stemmer en die keus is er dus niet. Het lijkt logisch om in dat geval zo links mogelijk te stemmen en het knopje PvdA/GL in te drukken. Nou, dat weet ik nog zo net niet. Ik overweeg toch sterk om CU/SGP in te tikken op dat stembord. Hun verkiezingsprogramma spreekt mij zeer aan. Want wat willen zij? Voorrang voor fietsers op de rontondes ! Kom daar maar eens even om bij de andere partijen. Die sluiten daar toch mooi de ogen voor. Bij Leefbaar hutsefluts kon ik geen reden vinden om op ze te stemmen. Partij van de Arbeid staat o.a. voor een schone leefomgeving. Lijkt me een sterk punt. Je moet er niet aan denken dat er een Politieke Partij is met de slogan: “weet je niet waar je het laat, gooi het dan maar op straat”. Bij de VVD alleen gebral en zo lang mogelijke zinnen in het verkiezingsprogram en CDA heeft een wedstrijd uitgeschreven: een diner voor uw idee. Die kunnen met geen mogelijkheid meer zelf verzinnen wat er allemaal moet gebeuren en laten het de dorpsbewoners doen. Nee, het lijkt me wel wat om voorrang te hebben als ik met mijn fietsje over de rontonde ga. Dat CU/SGP waarschijnlijk zo weinig stemmen krijgen dat ze waarschijnlijk helemaal niet in de gemeenteraad komen is bijzaak. Of zal ik toch VVD stemmen? Want die Zalm was natuurlijk wel heel erg grappig de afgelopen dagen. En lachen is heel gezond voor een mens.
Wij, bewust autolozen, huurden een auto en gingen een dagje op pad. Familieperikelen dus dat moest van hot naar her en weer terug en dan nog een keer en dan retour. Dan is een auto makkelijk en huren is heel simpel. Voor het eerst sinds anderhalf jaar stapten wij in de God der Goden en daar gingen we. Wat viel ons op na zo lange tijd bussen, treinen en trammen? Het is druk op de weg maar dat wisten we al. Het aantal compleet gestoorden is nog altijd even hoog. Lekker met 140 op de linkerbaan en dan rechts inhalen en d’r voorbij !!! Wij tuften geheel volgens de regels aan de rechterkant en doen niks wat niet hoeft of mag. De gehoorzaamste van de klas en dat mag ook weleens. De rij-ervaring was er nog altijd maar na vele, vele jaren en vele, vele kilometers versleten te hebben achter het stuur gaat dat waarschijnlijk ook nooit meer weg. Onze eerste, een ietsjepietsje minder gelukkige ervaring gisteren was een spookrijdertje. Piepklein spookrijdertje maar hoor. Hij kwam gewoon recht op ons af daar waar het niet hoorde. Geeft niks, we zijn er nog en hij kwam bijtijds tot bezinning. Verder hier en daar een totaal geflipte idioot maar ook die wisten wij te ontwijken. Het was wel weer eens lekker om zo te tuffen. Een Ford Kaatje hadden we en gelukkig was onze medepassagier klein van lijf en leden dus die hebben we keurig opgevouwen op de achterbank gelegd en later weer uitgeschut. We doen het nog weleens vaker want tenslotte stappen we ook gniffelend en gnuivend in een waanzinnige achtbaan als we de kans krijgen. Verder ontgaat het ons totaal wat de leut is aan auto’s en autorijden. Volgende week tuffen we weer met de bus naar Ikea, eten een hapje met een lekker glaasje wijn en laten alle gekochte goederen vrolijk naar boven sjouwen door gespierde jongelingen die wij met een brede grijns wijzen waar alles moet staan. “Breng je het even voor me naar boven? Fijn, bedankt hoor jongens.” Het heeft wel wat, zo’n stapel strippenkaarten.
Onze Minister Veerman gaat aan Brussel toestemming vragen om vijf miljoen kippen te vaccineren. Want Brussel beslist over van alles en nog wat. Dat we die zooi nog niet opgehokt hebben is mij een raadsel. Want het gaat om de export hè? Handel, handel en nog eens handel en dus gaat het over geld, geld en nog eens geld. Alle losvliegende watervogels die de stressdood sterven als we ze ophokken (nog even afgezien van de vraag waar we ze zouden moeten laten) maken we gewoon af en dooie vogels graag melden bij de AID. Verder kan er heus niets gebeuren dus ga maar rustig slapen. Want Brussel waakt over ons en onze gezondheid. En nu het eindelijk zover is dat zelfs kleiduiven, lokeenden en plastic tuinreigers met het virus besmet dreigen te raken gaan we vijf miljoen kippen prikken maar alleen als we de garantie krijgen dat ze nog geschikt zijn voor de export en anders doen we het niet. Miljoenen vogels zijn inmiddels begonnen aan de terugtocht naar Europa en evenzovele toeristen reizen naar plaatsen waar die vogels hun inmiddels overleden soortgenoten hebben achtergelaten. Zijn er nu echt mensen die denken dat je met vaccinatie en ophokken en afmaken de vogelgriep kunt tegenhouden? Zo simpel van geest kun je toch niet zijn? Het is niet te stoppen en dat geeft ook helemaal niks. Zo af en toe moet je de wereld eens lekker uitdunnen. Doet de kapper met je haar ook en daar wordt het alleen maar gezonder van. Komt je geliefde vervolgens thuis met de mededeling dat hij/zij (hatsjoe!) de (hatsjoe!) vogelgriep heeft dan fijn even een uurtje kopkluiven en samen op de trein stappen richting (hatsjoe!) Brussel om alle bewindslieden aldaar de hand te schudden. Je zult eens zien hoe geweldig dat opruimt.
Lettertjes te klein? Daar kun je het volgende aan doen. Druk de Ctrl-toets in (en ingedrukt houden) en draai aan het wieltje van je muis. Moet je muis wel een wieltje hebben natuurlijk. En zie, het wonder geschiedt, de lettertjes worden groter ! Werkt in heel veel MS programma’s trouwens. Als je je browser hebt afgesloten en weer opnieuw aanklikt staat alles als vanzelf weer in de “oude” stand.
Helpt dat? Of moet IK de lettertjes weer groter maken? Ik vind ze zo mooi die kleine lettertjes en omdat ik altijd maar een heel eind in de ruimte klets neemt het minder plaats in.
Mag ik even weten wat jullie van dit letterformaat vinden? En van de oplossing?
Meeste stemmen gelden want we leven nog altijd in een democratie. Al zou je dat niet zeggen.
Eigenlijk weet ik het niet. Of weet ik het wel? Ik weet niet of ik het weet. Maar als kind van de jaren zeventig ben ik nu eenmaal behept met antikerncentralegevoelens. Nee dus. Er zijn 216 kerncentrales in Europe en in Nederland zou er nog een nieuwe bijgebouwd moeten worden. Kosten zo’n 3 miljard eurootjes. En dat allemaal omdat de uitstoot van CO2 omlaag moet. Want die CO2 zorgt voor problemen. De temperatuur van de aarde gaat in de komende jaren met 1 graad omhoog. Dat wil niet zeggen dat onze zomers warmer en onze winters zachter worden. Dat wil simpelweg zeggen dat de temperatuur van het zeewater een graadje hoger zal worden waardoor alle koraalriffen op de wereld verdwijnen. Wat de gevolgen zijn van 3 of 4 graadjes daar denken we maar even helemaal niet over. Aangezien die 216 kerncentrales nog geen aantoonbaar verschil in die uitstoot van CO2 hebben veroorzaakt hoeft die ene er van mij niet bij in Nederland. Maakt geen reet uit die ene kerncentrale dus doe maar niet. Wat wel uit zou maken is als wij massaal de auto zouden laten staan. Dat is iets waar slechts een handjevol milieu-activisten gevolg aan geeft en de rest van de mensen wil daar absoluut niet aan herinnerd worden. De auto laten staan? Ammenooitniet. Laat de industrie maar eens het goeie voorbeeld geven. Nee, die kerncentrale willen we niet. Gevaarlijk joh ! Want denk je van dat afval? Even boodschapjes doen met de auto. Zo makkelijk en met dat slechte weer zit je toch lekker droog. Het aantal doden door luchtvervuiling, per jaar, in Europa ligt rond de 300.000. Driehonderduizend ! Er zijn nog wel meer cijfertjes op te hoesten (leuke woordspeling in dit geval) waaruit blijkt dat we ons druk maken om het druk maken en niet echt om die kerncentrale. Over 150 jaar is alle olie en gas onder de grond op. En toch blijf ik tegen die kerncentrale. Lekker puh !
Mijn overgrootmoeder noemde ik “Opoe Aardappel” vanwege het feit dat ze een bobbel op haar voorhoofd had. De laatste tijd denk ik veel aan haar terug. Ze is erg oud geworden en ik heb als kind nog vaak bij haar gelogeerd. Wij mochten elkaar graag want we herkenden veel in elkaars karakter. Opoe Aardappel had namelijk een zeer, zeer scherpe tong en die gebruikte ze tegen alles en iedereen. Ze was dan ook niet bepaald geliefd en contact met familie bleef tot een minimum beperkt. Niemand kwam ooit zonder ernstige snijwonden bij Opoe vandaan. Behalve ik, haar achterkleindochter. Gelukkig leefde ze niet in de tijd van internet en weblog want ze zou in een week tijd meer bedreigingen bij elkaar gespaard hebben dan Geert Wilders in het afgelopen jaar. In mijn jongere jaren (ze was toen al overleden) werd ik weleens met haar vergeleken want het verbale geweld was ook mij niet vreemd. Maar in tegenstelling tot Opoe heb ik mij bijtijds gerealiseerd dat vrijheid van meningsuiting weliswaar een groot goed is en nooit verloren mag gaan maar dat ernstig kwetsen, in woord en beeld, niets anders is dan een gebrek aan humor en creativiteit. En bovendien ga je heel eenzaam dood.
Recent Comments