Zondagmorgen. Voorheen zo’n bijzonder rustpunt in de week. Het is nog vroeg (ondanks dat het laat werd) en met een kopje koffie spit ik de zaterdagkrant door. Rustig en genietend sla ik een pagina om en zie een enorme foto van Hans Hoogervorst. Daaronder staat met grote letters een uitspraak:
“Ik verdien een plaats in de geschiedenisboeken.”
Het wordt licht in mijn hoofd en een harde fluittoon klinkt in mijn oren. Ik grijp mij aan de tafel vast om te voorkomen dat ik omval. Even bijkomen met een kopje koffie lijkt verstandig. Met weemoed denk ik terug aan de tijd dat Ministers nog gezond waren. Rita Verdonk heeft me deze week ook al zo laten schrikken met haar uitspraak dat zij veel mailtjes krijgt van mensen die zich unheimisch voelen op straat als er geen Nederlands wordt gesproken. Driftig bladeren in De Dikke Cornette leverde geen resultaten wat betreft het woord unheimisch. Ze had natuurlijk het puur Nederlandse woord Unheimlich moeten gebruiken. Nou ja, net als Cornette zeker veel op de gang gestaan tijdens Duitse Nederlandse les. Niettemin zijn het klappen die een mens tijdens zo’n week te verwerken krijgt en dan nog wel op de vroege zondagmorgen. Om de bloeddruk weer wat naar beneden te krijgen zoek ik wanhopig naar het “sorry” van Alexander Pechtold. Maar nee, we zeggen geen sorry meer want daar moet iedereen inmiddels zo om lachen. In plaats daarvan lees ik dat Bert Bakker ons aan het voorbereiden is op het Ja van D66 inzake Afghanistan “want we willen Wouter Bos niet aan het premierschap helpen”. Hoezo principes? Hoezo vasthouden aan je denkbeelden? Hoezo luisteren naar je achterban?
Vastberaden neem ik een drastisch besluit. Nog vandaag ga ik op zoek naar de dichtsbijzijnde Plattelandsvrouwen Vereniging en bemoei me niet meer met politiek. Breien voor Brazilië, punniken voor Peru, haken voor Honduras, taarten voor Tibet. Ik heb wel wat gezonders te doen dan de dikke zaterdagkrant te lezen.
Er is een nieuwe planeet ontdekt die erg veel lijkt op onze Aarde. Het is er 220 graden onder nul. Die kant gaan wij ook op. De warme golfstroom neemt af en zal binnen afzienbare tijd verdwijnen waardoor in Europa de winters (of was het zomers?) rap kouder zullen worden. Gelukkig is het ook zo dat wij met z’n allen teveel alcohol nuttigen. Meer dan 25 (of was het 20?) glazen per week tasten je geheugen aan. En dat geldt nog sterker voor jongeren onder de 24 (of was het 22?) want van die groep zijn de hersenen nog in de groei. Over 20 jaar (of was het 15?) zitten wij dus met een hele grote en jonge generatie Korsakovpatienten die nog wel kunnen zingen als Liesbeth List erbij is maar verder niet meer weten hoe warm de zomers (of waren het winters?) vroeger waren. We moeten dus snel veel verpleeghuizen bouwen of Liesbeth List gaan klonen. Minder drinken is geen optie want daarvoor is het weer te koud (of was het te warm?) en bovendien is dat slecht voor de schatkist. Nou ja, boven de 22 (of was het 23?) mag je wel 25 (of was het 20?) glazen in de week. De zomers (of was het winters?) worden wel steeds warmer dankzij het broeikaseffect. Maar het voordeel blijft dat we ons dat straks allemaal niet meer kunnen herinneren. Nu snap je gelijk waarom steeds meer wijnflessen een schroefdop krijgen. Straks weten we niet meer waar de kurketrekker gebleven is.
Met mijn geheugen is gelukkig nog niks mis.
Dit stokje heb ik met veel plezier gelezen bij andere loggers. Je hebt leuke en minder leuke stokjes. Dit vond ik een leuke. Ik kreeg hem van Vendicari. De verzinner van dit stokje stelt geen vraag over boeken en dat is jammer. Maar ja, dat is gezeur van een Boekgrrl moet je maar denken.
4 Baantjes die ik ooit gehad heb
- Schmidt Zeevis
- Lintas (Lever’s International Advertising Service heet nu Lowe)
- Een middelgrote bank (21 jaar en veel verschillende banen)
- Bibliotheek
4 Films die ik niet vaak genoeg kan zien (4? 4? Hoezo 4?)
- The House of the Spirits
- Dune (de oude versie)
- The English Patient
- Dangerous Liasions
- The Devil’s Advocate
en nog een aantal
4 Woonplaatsen waar ik gewoond heb
- Rotterdam West
- Rotterdam Centrum
- Rotterdam Kralingen
- Capelle aan den IJssel
4 Favoriete TV Programma’s
- Mooi weer de leeuw
- Man bijt hond
- Keuringsdienst van Waarden
- Een plek onder de zon (Nigel and Nippy)
4 Concerten
- Venice
- James Taylor
- Kenny Loggins (Live in the Redwoods)
- Bruch, Rachmaninov, Mahler en nog zo’n 100.
4 Vakantieplaatsen waar ik vakantie heb gevierd
- Frankrijk (In ieder hucht en dorp)
- Amerika
- Parijs (dat is geen Frankrijk)
- De Waddeneilanden
4 Websites die ik dagelijks bezoek
Chocolate and Zucchini
Het NRC
De Volkskrant
The Pirate Bay
4 Lekkernijen
- De eerste kop koffie ’s morgens
- Alle pasta’s
- Rode wijn (met kaas)
- Bruin brood met oude kaas
4 Plaatsen waar ik liever ben dan nu
- Het Waddengebied
- Parijs
- De Provence
- In de dorpskroeg
4 Loggers die ik ga taggen:
Yvonnep
Rancho das Candeias
Dining & Wining
Multiple Voice
De nummers 1, 2 en 3 omdat ik heel nieuwsgierig ben naar hun antwoorden.
Nummer 4 om er weer wat leven in te blazen.
Nederlands spreken. Wij moeten Nederlands spreken op straat begrijp ik. Maar ja, wat is Nederlands? Als ik begrijp wat de ander zegt dan hoeft het nog geen Nederlands te zijn. Gaat een moeilijk puntje worden voor de dames en heren die deze regel uitwerken. Ik schat dat er een speciaal Ministerie voor moet komen. Kijk nou eens naar de man die pakjes bij ons komt brengen. En wij krijgen heel wat pakjes. Hij belt aan en ik ruk de huistelefoon van de muur met de vraag: “Wie is daar?” Zijn vriendelijke antwoord luidt dan: “Izze TPG. Hebbe pakje. Doe je deur open? Leg op trap.” Ik begrijp die man volkomen maar Nederlands is het niet. Toch doe ik altijd vrolijk de deur open en ren naar beneden (dat is een heel eind) om mijn pakje van de trap te plukken. Nu heeft hij ook collega’s die wel foutloos Nederlands spreken. Die lossen het heel anders op. De bel gaat en ik ruk weer aan die huistelefoon. Op de vraag wie daar is hoor ik dan: “Teeeee Peeeee Geeeee !”. En verder niks. Kijk, daar krijg ik dan de Peeeee over in dus ik roep dan: “Wat wilt u?” Is het verbeelding of bespeur ik vervolgens enige irritatie in de reactie? “Een pakje !!! Doet u de deur even open JA !” Keurig Nederlands. Helemaal volgens de Verdonknorm. Doe mij maar Izzy TPG zoals ik hem inmiddels noem. Is trouwens een veel leukere jongen om te zien ook. Maar dat is weer een ander verhaal.
Ruimte moeten we hebben. Ruimte ! Dus moet de logeerkamer, waar niemand meer komt logeren, van kant. Want hij komt eraan en hij neemt veel ruimte in. Nu hebben wij een redelijk keurig nette logeerkamer dus dat is het probleem niet. Vraag is wel, wat moet je ermee? Een ouderwets computerscherm? Wil niemand meer hebben. Een laserjetprinter met kleine gebruiksaanwijzing? Wil ook niemand hebben. Een éénpersoons boxspring met matras z.g.a.n.? Weggeefwinkel proberen te bereiken dan maar? De Kringloopwinkel wil ook niks en als ze wat willen moet je het komen brengen. Past niet in een winkelwagentje zo’n bed dus dat is een probleem. Verder staat er een enorme doos vol met spijkerbroeken die wij ooit aankonden en die liggen te wachten op het moment dat we ze weer aankunnen. Eén voor één bekijken we de Levi’s en onbekenden van goeie kwaliteit. Zijn die van ons? Pasten wij daar ooit in? Ech waar? Bij sommige jeans ontstaat discussie van wie hij ooit was. “Van jou.” “Nee joh, van jou.” Met de snelheid van het licht jagen we door de doos heen want we willen er eigenlijk helemaal niet aan herinnerd worden dat we hier toch echt ooit ingepast hebben. Vol goeie moed bewaren we alles wat een maatje kleiner is dan die van nu. Want ja, als
hij er straks is komt alles weer goed. Op twee maten kleiner durven we niet te hopen en die hele smalle maten die ertussen zitten zijn vast niet van ons geweest. Van wie wel dat weten we niet, maar vast niet van ons.
Jongens en meisjes van Nederland. Wat een geluk ! Wat een stap in de goeie richting ! De MP krijgt een salarisverhoging van 40% en M&S krijgen 30%. Zo gaan we langzaam in de richting van het moment dat we echt goeie mensen kunnen aantrekken in de politiek. Scherpe en verstandige lieden die niet meer hard lachen om de paar grijpstuivers (rond de 9.500 eurootjes per maand) die ze nu zouden krijgen maar een volwaardige beloning voor een zware baan. In eerste instantie was afgesproken dat deze minimale salarisverhoging na de volgende verkiezingen zou plaatvinden. Maar ja, dure kerst geweest hè? Ook net een doosje vuurwerk teveel aangeschaft. Dus doen we het tussendoor. Voordeel daarvan is dat het (stiekumpies en helemaal uit de publiciteit gehouden) zeer waarschijnlijk met terugwerkende kracht uitbetaald kan worden. Want zo gaat dat bij de overheid. Er hoort een salaris bij je baan en op het moment dat dat salaris opnieuw wordt vastgesteld gaat het in vanaf de datum dat je die baan had. Wedden? Nee, je zult er niets over lezen in de krant en niets over horen in het weekpraatje met MP. Maar leer mij de overheid kennen. En die Sven Kokkelman (je weet wel, die journalist die zijn babyface en gebrek aan kritische vragen probeert te verbergen achter zo’n stoer stoppelbaardje) heeft wel wat anders te doen dan de knuppel in het hoenderhok te gooien. Hij weet waarschijnlijk niet eens waar die knuppel zit laat staan dat hij er mee gooit.
Viel er vandaag ook nog iets te lachen in dit land? Jawel, op de markt waar uw euro een gulden waard is was het weer leuk. Een tienermeisje kwam appeltjes kopen voor haar paard. “Maar” zei ze tegen de groentevrouw “ik weet niet wat hij lekker vindt.”
“Wat voor kleur heeft hij?” vroeg de groentevrouw. “Bruin” zei het meisje.
De groentevrouw wees op een appelsoort en zei: “Moet je deze nemen, die vindt hij dan het lekkerst.”
Nederland is wel leuk. Als je maar op het juiste moment op de goeie plek bent.
Jullie dachten zeker dat het vandaag zou gaan over de 40 procent salarisverhoging van JPB? Nee, nog niet. Dat moet even zakken en er nu gelijk over nadenken is heel slecht voor mijn bloeddruk.
Ook slecht voor mijn bloeddruk zijn spammers. Zoals deze bijvoorbeeld:
Wij brengen uw website op de beste posities bij Google, Yahoo en MSN Search!
www.marketing-tiger.com
Met ons belandt uw website helemaal vooraan bij Google!
Met vriendelijke groet,
marketing-tiger.com
Mocht u geen e-mail von ons wensen te ontvangen, stuur a.u.b. een e-mail
aan: tigerabmelden@yahoo.es
Je hebt spammers en je hebt spammers. Voorzover ik kan nagaan staat deze spammer zelf niet eens bovenaan bij Google. Hoe dom kun je zijn. Bovendien is het mij nog niet gelukt om op hun site te komen. Kan aan de drukte liggen natuurlijk want wie wil er nou niet bovenaan staan bij Google nietwaar? Met veel plezier geef ik jullie deze Antispamlink door die ik vond bij Vendicari. Mijn eerder geplaatste Antispamsites werkten niet meer en dit is een prima opvolger. Ook voor mensen bij web streepje log is het belangrijk om deze link te plaatsen. Weliswaar hebben zij zelf geen last van spamcomments enzo (of toch wel?) maar de spambots zoeken driftig bij web streepje log naar emailadressen.
Vriendelijk verzoek dus om deze Antispamlink te plaatsen en er zoveel mogelijk mensen op attent te maken. Ik ben zelf even een spammer geweest en heb hem, via email, de wereld ingestuurd.
En wees verstandig: niet afmelden bij zo’n afmeldingsadres want dan weten ze namelijk dat ze een goed emailadres te pakken hebben en krijg je er nog veel meer op je dak.
Oh ja. De ministers en staatssecretarissen krijgen 30 procent salarisverhogingen.
Vroeg aan de wijn vandaag.
In het openbaar vervoer mag je niet roken. Dat is een goeie zaak. Wat je wel mag in het openbaar vervoer is bellen en dat doen mensen graag en veel en liefst ook nog hard. Dat levert een nieuw Nederlands woord op. Het woord Mobielterreur. Afgelopen zondag in de tram een jongedame van een jaar of twintig:
“Ik zeg, ik zeg, dat hij dat zegt, zeg ik. Jij zei niks maar hij zei wel wat en toen ik dat zei, zei hij dat hij niks gezegd had. Die jongen van AH weet je wel? Ken jij hem? Ik ken hem niet maar zij zei dat ze hem wel kon. Ik geloof wel dat zij hem kent maar ik zeg, ik zeg nog dat jij hem ook niet kent. Nou, die jongen bedoel ik.”
Vele haltes gaat het gesprek zo door en de hele tram mag ervan meegenieten. Al mobielend stapt ze uit op weg naar haar fiets en al mobielend stort ze zich in het verkeer. Het gaat werkelijk helemaal nergens over en kost een klein vermogen. Wat je ook steeds vaker ziet zijn mensen die op het eerste gezicht in zichzelf lopen te praten. Handen in de zakken en babbelen maar. Het lijkt of ze geestelijk totaal het spoor bijster zijn maar bij nader inzien lopen ze te bellen. Een heel groot deel van de mobielgesprekken gaat over het onderwerp: “Waar ben ik of waar ben jij”. Mijn geliefde doet hier af en toe graag aan mee. Hij staat bij de tramhalte en belt dan naar huis. Zo hard mogelijk roept hij dan door zijn mobiel: “Ik dacht iedereen staat hier te bellen om te melden dat ze bij de tramhalte staan dus dat doe ik dan ook maar even. Dus je weet het, ik sta bij de tramhalte.” Ik betwijfel of zijn medereizigers de grap ook kunnen waarderen maar wij moeten er persoonlijk altijd erg om lachen. Zelf heb ik ook een mobiel. Hij zit in mijn tas voor noodgevallen. Het beltegoed is nog hetzelfde als ongeveer een half jaar geleden. Af en toe kijk ik of hij het nog doet en mag hij aan de oplader. Daarna zet ik hem uit en gaat hij terug in zijn veilige schuilplaats. De voicemail van mijn mobiel is meer dan duidelijk: “Spreek vooral niets in want ik luister het niet af.”
Hoog tijd voor een mobielverbod in openbaar vervoer en openbare ruimtes. Waar je niet mag roken, mag je ook niet bellen. Wat een rust !
Persoonlijk hoop ik dat we niet gaan. De reden is niet het feit dat het daar gevaarlijk is. Als je geen gevaar wilt lopen moet je geen soldaatje spelen. Jammer voor de achterblijvers die man/kind/vrouw in een lijkenzak thuiskrijgen maar dat is het risico van het vak. Nee, ik hoop dat we niet gaan omdat we er niets te zoeken hebben. Scholen bouwen? Ziekenhuizen neerzetten? Waterputten slaan? Mooi, maar dat kunnen we over de hele wereld. Landen genoeg die daarom zitten te springen en waar we ons geen seconde om bekommeren. Zelfs niet als het er hartstikke veilig is. Dus waarom dan wel in een land waar de rechten van vrouwen niet eens bestaan? In een land dat, samen met Colombia, de grootste producent van heroine en cocaine ter wereld is? In 2003 produceerde Afghanistan 76% van alle cocaine op de hele wereld. Inmiddels is dat percentage nog iets hoger geworden. En ik mag toch hopen dat dat gegeven ook een rol zal spelen in het aanstaande kamerdebat. De Amerikanen bestrijden de Zuid Amerikaanse drugsmaffia te vuur en te zwaard maar in Afghanistan zoeken ze alleen maar naar de reeds lang overleden Osama Bin Laden en willen ze terroristen bestrijden. Vechten en knokken en iedere hulp is welkom. En wij maar roepen dat we er humanitaire dingen gaan doen. Laat me niet lachen. Eerst maar eens die papavervelden naar de verdommenis helpen. Als je hier meer dan vijf wietplantjes in je vensterbank hebt staan dan moet je de gordijnen 24 uur per dag gesloten houden maar over de papavertjes in Afghanistan praten we niet. Zelfs de Amerikanen zwijgen daarover. En ik vraag me af wat daarachter zit.
Hoest? Nou ja, druk hè? Hevig aan het stoeien met CMSimple. En tussendoor ook nog even de Eneco bellen.
“Met Ingrid Griffioen, wat kan ik voor u doen?”
Net een lollige bui dus de sfeer zat er gelijk in.
“Nou mevrouw, wij hebben de afrekening over vorig jaar gekregen en die klopt niet.”
“Hoezoooooooooo?”
“Nou mevrouw dat leg ik u uit. Wij hebben meer verbruikt dan vorig jaar en krijgen toch geld terug. Een beetje computerprogramma trapt daar niet in maar die van u wel.”
“Hoe kan dat dan?”
“Nou mevrouw, dat zit zo. U brengt ons alleen het lage tarief in rekening maar het hoge tarief niet.”
“Dan hebt u toch een mazzeltje?”
“Nou mevrouw, dat is een sigaar uit eigen doos want volgend jaar moeten we dan dubbel betalen.”
“Oh ja, dat is waar. Wilt u een nieuwe rekening?”
“Nou mevrouw, dat zou fijn zijn en dan niet het maandbedrag naar beneden svp want dat klopt natuurlijk ook niet.”
“Dit heb ik nog nooit meegemaakt.”
“Nou mevrouw, wij wel want grote bedrijven doen wel vaker hele stomme dingen.”
“Oh ja?”
“Ja.”
Recent Comments