Een ongegeneerde spamlog is dit. Bij sommige van jullie krijg ik ook reclame in beeld dus mag ik ook een keertje? Volgens mij mag je mensen die echt met alle kracht en macht die ze in zich hebben proberen wat van hun leven te maken promoten zoveel je wilt. Ja toch zeker? Kijk, het zit zo. Cornette doet meer dan alleen maar weblogs (meervoud) schrijven. Cornette schrijft ook boekrecensies. Om nog duidelijker te zijn: culinaire boekrecencies. De recensie van het boek Hemelse Dochter van Leslie Li bijvoorbeeld. Ja onder mijn eigen naam dus dan weet je die ook gelijk. Maar ook een recensie over het boek Prijatnogo appetita ! van Diana Dubois. En daar gaan we het even over hebben. Toen ik Diana voor het eerst “sprak” via email dacht ik dat ze een grote uitgeverij had. Dat bleek niet het geval. Het is een éénvrouwsbedrijf. Diana zat in een bijna onmogelijke positie van ongehuwde moeder met twee kinderen, 100% WAO en weinig uitzicht op een lichtje aan het einde van de tunnel. Ze is echter niet voor één gat te vangen en besloot het boek wat in haar hoofd zat op papier te zetten. Nou doen wel meer mensen dat en dan moet je nog maar zien dat het uitgegeven wordt. Dus wat deed ze nog meer? Ze begon haar eigen uitgeverij. En dat ondanks alle goedbedoelde opmerkingen in de richting van: “Wijffie waar begin je aan, zoek toch gewoon een baan” etc.etc. De bank en de WAO-verstrekker vonden het echter een wereldidee. Het boek kwam op de markt en ze kreeg het voor elkaar dat Herman den Blijker het voorwoord schreef en ze debuteerde op 5 november jl. op het Lezersfeest van de Rotterdamse Centrale Bibliotheek met de publicatie van Prijatnogo appetita!. De presentatie werd verzorg door de schrijver Ronald Giphart en chef-kok Pierre Wind.
Inmiddels kennen we elkaar in het echt en ik kan jullie vertellen dat dit een vrouw is die het verdient dat haar boek een succes wordt. In de recensies kun je lezen wat een prachtboek dit is en als je het bij Diana zelf bestelt kun je er een opdracht in laten zetten met haar handtekening. Geweldige kadotip voor de feestdagen.
Zo, nu mogen jullie deze spam weer wegklikken.
Aan de ene kant dieptriest en aan de andere kant ook wel een beetje lachen dat stuk in de Volkskrant van vandaag. Die Katholieken kramen ook maar van alles uit zonder dat de wereld op zijn kop gaat staan. Een beetje Imam is hier stikjaloers op. Die was na zo’n publicatie gelijk de grens overgezet maar als Paus zit je in je eigen land en mag je dus uitkotsen wat je wilt. Hij snapt er ook helemaal niks van die Paus. Die denkt dat homofilie ook ‘de uiting van een voorbijgaand probleem’ zou kunnen zijn. Dus dat het net zoiets is als stoppen met roken. Dat is het deel waar we nog wel om kunnen grinniken.
Veel ernstiger en helemaal niet om te lachen is dit: “”De pedofilieschandalen in de Rooms-Katholieke Kerk in de Verenigde Staten en Europese en Latijns-Amerikaanse landen zijn mede aanleiding geweest voor het opstellen van de tekst.”" Daaruit blijkt wel dat ze er geen jota van begrijpen. Want al dat gegraai en bepotelen van kleine jongetjes is ten eerste een afwijking op zich en ten tweede een gevolg van dat rare celibaat want dat is een ongezonde instelling. Dat heeft met homofilie geen flikker te maken.
Paus, jongen, let op: de enige overeenkomst tussen homofilie en pedofilie is dat het eindigt op ofilie. Hoogste tijd dat die man eens flink op het matje geroepen wordt.
Onze Minister Donner van Justitie heeft wel een podcast op internet maar dat er in de Nederlandse gevangenissen porno te zien is op de TV was blijkbaar nieuw voor hem. Voor mij ook trouwens maar ik zit dan ook niet net te doen alsof ik zo modern en vooruitstrevend ben. Ik ben gewoon een ouwe muts van de ouwe stempel. Toch heb ik niks tegen porno. Beetje stevig opwarmertje op z’n tijd is heel gezond voor een mens. Maar porno moet je wel kunnen relativeren. Het is niet echt, het is fantasie en veel van wat je ziet moet je niet in de praktijk brengen. En wat blijkt nu? Mensen die dus in de gevangenis zitten (bijvoorbeeld voor een zedenmisdrijf) en al voor die gevangeneming moeite hadden om werkelijkheid en fantasie van elkaar te scheiden, die hebben op kosten van de Nederlandse staat een abonnementje op een stevige pornozender. Daar heeft onze moderne Minister Donner vanaf 1 januari, op voorspraak van de SGP, nu een stokje voor gestoken. Vanaf die datum moeten onze gedetineerden het doen met de middenplaat van de Penthouse (pas op: eerst de nietjes eruit halen!).
Het lijkt mij een goeie beslissing want tenslotte is straf straf en dat hoeft niet opgeleukt te worden. Blijf ik zitten met de vraag welke Minister wanneer zijn handtekening gezet heeft onder de goedkeuring van pornozenders in de Huizen van Bewaring en waarom hier niet eerder een einde aan gemaakt is en waarom hij niet al veel eerder zelf op dat idee gekomen is. Gelukkig staat er een emailadres op zijn homepagina. Of moet er juist wel een abonnement blijven op die zenders in de bak? Wat vinden jullie?
Mijn vader waarschuwde mij vroeger altijd met wat er zou gebeuren als ik mijn best niet deed op school. Er waren twee mogelijkheden:
1. Ik zou de rest van mijn leven augurken inleggen bij Luycks.
2. Ik zou de rest van mijn leven koekjes moeten inpakken bij Verkade.
Geen van beide leken mij een straf. Lekker de radio erbij en lachen met de andere inpakkers. Het leven zou een feest zijn ! Toch deed ik mijn best op school en in de vakanties werkte ik me drie slagen in het rond in een viswinkel. Van ’s morgens zeven tot soms ’s avonds elf uur. Hard werken, veel lachen en zalig eten zoveel je maar wilde. Nooit meer zelf een haring schoongemaakt daarna, dat niet. Omdat ik mijn best deed op school kwam het belangrijke werk daarna. Het heeft genoeg geld opgeleverd maar weinig plezier en zeker geen voldoening en werd nooit meer zo leuk als de viswinkel. En ondertussen gaat het inpakken van die koekjes volautomatisch. Mijn vader had overigens ongelijk want tegenwoordig is het zo dat je ook na het behalen van veel diploma’s toch augurken in moet gaan leggen. Je bent bijvoorbeeld geboren in 1955 en haalt in 1975 je propedeuse NivRa (accountancy) en studeert in 1980 aan de Erasmus Universiteit Rotterdam af in Nederlands recht. In 1981 haal je de postdoctorale opleiding arbeidsrecht aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Na veel mooie banen wordt je dan Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Vervolgens krijg je een ernstig ongeluk of een ziekte. Niet te hopen, maar het kan gebeuren. Belangrijk is dan niet dat je geen Minister meer kunt zijn maar dat je kijkt naar wat je nog wel kunt. Augurken inleggen bij Luycks bijvoorbeeld. Nee, mijn vader had hartstikke ongelijk. Ook als je je best doet op school dan sta je misschien later toch aan de lopende band.
Dag Minister De Geus. Rij voorzichtig, denk aan Luycks.
Moeders die hun kind ernstig hebben verwaarloosd of mishandeld, moeten kunnen worden gedwongen tot gebruik van anticonceptiemiddelen zodat nieuwe zwangerschappen worden voorkomen.
Het Tweede Kamerlid Van Dijken (PvdA) dient hiertoe binnenkort een initiatief-wetsvoorstel in.
Leuk bedacht van die Van Dijken maar natuurlijk niet uitvoerbaar. Gaat totaal tegen de grondwet in en we weten allemaal hoe heilig die is. Maar ach, er zitten weer verkiezingen aan te komen en dan scoort het misschien wel lekker. Het idee is op zich wel goed. De eerste mag je nog doodmeppen maar daarna ga je aan de pil. Dat vader er ook zo af en toe eens eentje te grazen neemt zonder dat moeder dat heeft kunnen voorkomen doet blijkbaar niet ter zake. Vader z’n ballen mogen gewoon blijven functioneren. Bovendien is het nog niet zo simpeltjes om verwaarlozing en mishandeling vast te stellen. Ja oké, als je ze afslacht en in de kofferbak stopt wordt het simpel. Maar verwaarlozing en mishandeling kennen vele vormen. Niet vast te stellen vormen tot het te laat is. Net zo goed als “minder begaafd” zijn. Minder begaafden mogen geen kinderen krijgen. Daar denkt men in Den Haag over na. Wat is minder begaafd? Volgens mij komt lid zijn van het CDA of de VVD al aardig in de richting. Ben je van de Katholieke afdeling van het CDA dan mag je weer geen anticonceptie gebruiken. Maar je moet want je bent verstandig gehandicapt. Gaan die mensen zich weer beroepen op hun geloof en dan krijg je die discussie weer. Nee Van Dijken. De haken en ogen zijn zo groot dat dit geen haalbare kaart is. Het kost alleen maar weer tijd en geld en energie en levert niks op. Misschien een paar stemmen, dat wel. En daar was het toch allemaal om te doen nietwaar?
Hoi Rob,
Weet je wat ik ontdekt heb? Ik heb ook zo’n stofje in mijn hersens. Een stofje dat wordt aangemaakt als ik onder grote druk sta. Spanning van het huishouden enzo. Dan gaat de stofjesmachine aan en mijn lijf en hoofd kunnen dat niet verwerken. Ik MOET dat stofje weer kwijt. Maar ja, ik ben een vrouw dus een heroinehoertje verschalken is niet mijn ‘ding’. Wat moet je als vrouw eigenlijk met zo’n stofje? Hoe lossen die dat op? Zorgen dat je niet meer onder spanning komt te staan is voor jou misschien een optie. Niet meer met je kop op TV, niet meer in de publiciteit, geen boek schrijven, uit de politiek en een gewoon leven gaan leiden. Wellicht is die publiciteit ook een verslaving waar niet zo makkelijk vanaf te komen is. Zou dat een band scheppen met die meisjes van de straat? Er zijn overigens veel mannen met zo’n stofje hoor en die zitten heus niet allemaal in de publiciteit of in de politiek. Maar wij vrouwen moeten maar zien dat we dat stofje weer kwijtraken. Drie keer in de week naar de sportschool helpt wel, dat moet ik toegeven. Wat fijn dat jij dat ontdekt hebt van dat stofje. Zeker met hulp van je vrouw? Je bent tenslotte niet voor niks met een psychiater getrouwd. Nu weten we tenminste wel waarom sommige mensen van die rare dingen doen. Dat komt allemaal door dat stofje. Kijk nou naar onze Gerrit Zalm ! Eerst maakt hij zijn rekenmachine zoek zodat hij niet meer kan rekenen. Nu hij dat ding teruggevonden heeft blijkt er ineens 3 miljard extra in zijn kassa te zitten. Hoera ! denken wij dan maar dat is voorbarig. Hij stopt het namelijk gewoon in zijn eigen spaarpot. Dat zou je kunnen vergelijken met het vinden van een portemonnee met veel geld en de naam van de eigenaar. Wat doe je met zo’n portemonnee vol ping ping? Precies ! Houden en lekker niet teruggeven. Gelukkig weten we nu dat hij er niks aan kan doen. Komt allemaal door dat stofje. Zeg Rob, kun jij niet eens bellen met Gerrit en hem de goeie plekken wijzen? Voor de sportschool heeft hij vast geen tijd en de flipperkasten helpen ook niet voldoende. Wijs hem eens de weg achter Station Hollands Spoor. Is kwa afstand goed te doen en wie weet hoe hij ervan opknapt. Nu moet ik gaan want mijn vriendin komt me zo halen zodat ik me kan gaan afbeulen op die trimmachines. Ook al zo’n meid met stofjes in de kop.
Dag Dag. Groetjes en ik zie je wel weer op de TV.
Vrijheid van meningsuiting is een groot goed en mag nooit uit onze grondwet verdwijnen. Iedereen mag overal een mening over hebben en die mening naar buiten brengen. Is dat wel zo? Mag je alles maar zeggen wat in je hersens opkomt? Of is er toch ergens een grens. Toen Theo van Gogh over Paul Rosemoller zei dat hij wat hem betreft kanker mocht krijgen en wij vervolgens allemaal op zijn graf moesten komen pissen vond ik dat dat niet kon. Zoals ik zoveel uitspraken van TvG niet vond kunnen. Nee, die uitspraken hadden nooit de reden van zijn dood mogen zijn. Maar je gelijk halen door iemand als persoon volledig af te branden is een teken van onmacht. Je gelijk halen doe je door scherpe en goeie argumenten. Door discussie. Door luisteren en praten. Door schrijven en lezen. Lukt dat niet dan is er altijd nog de weg van het platleggen. Met z’n allen de straat op en plat dat openbaar vervoer. Plat die fabrieken en bedrijven. En lukt dat ook allemaal niet dan zul je op een gegeven moment moeten constateren dat de meerderheid van de mensen om je heen blijkbaar toch een andere mening heeft en niet dezelfde richting uitkijken. En daar kun je dan niet anders dan je bij neerleggen want dat is democratie. De meerderheid beslist.
Zo gaan de spamdoeken in Amsterdam mij net ietsje te ver. Als een Imam een foute uitspraak doet over homosexualiteit dan vliegen de aanklachten hem om de oren. En terecht ! Maar als we met z’n allen een verschrikkelijke hekel hebben aan een Minister omdat haar beleid ons niet aanstaat dan gelden die regels ineens niet meer.
In zijn toespraak op 3 november 2004 voor de Gemeenteraad van Amsterdam zei Job Cohen o.a. dit:
Tegelijkertijd moeten we ons met zijn allen nadrukkelijker afvragen wanneer de vrijheden in onze Grondwet in onvrijheden omslaan, bijvoorbeeld wanneer de vrijheid van meningsuiting omslaat in de vrijheid om te beledigen. Is dat wat we in onze samenleving willen? Remco Campert zei het vanochtend in zijn column in De Volkskrant zo: “de vrijheid van meningsuiting, dat is toch iets anders dan de vrijheid om mensen tot in hun ziel pijn te doen�.
Fatsoen en respect in de omgang met elkaar is wat in onze samenleving vandaag de dag ver te zoeken is. En daar komt veel narigheid van.
Vanavond is het zover ! Eindelijk gaan die 4,2 miljoen dominosteentjes om. Eerst natuurlijk even een kleine herdenkingsbijeenkomst voor de Mus maar daarna kan het feest ook losbarsten. Waar een klein land groot in kan zijn. Wat een trots en wat een prestatie. Daar kun je mee de grens over, dat is zo klaar als een klontje. En morgen, morgen wordt ook zo gezellig. Met z’n allen 4,2 miljoen dominosteentjes weer terug doen in hun doosjes. Kleur bij kleur, dat spreekt vanzelf. Gaan we vervolgens weer sparen voor een paar doosjes erbij en volgend jaar doen we er misschien wel
5 miljoen ! Er zijn inmiddels een aantal onverlaten gesignaleerd die proberen om die 4,2 miljoen steentjes voortijdig om te pletteren. Sabotage ! Sabotage ! Die mus was misschien wel een goed getrainde domino-terrorist. Volgend jaar moeten we dat toch anders aanpakken. Die hele hal luchtdicht afsluiten en niemand erin of eruit. Dat is een idee ! Nog een paar uurtjes en het spektakel kan beginnen. De biertap staat klaar en de zoutjes kunnen vast in bakjes. De zenuwen gieren ons door de keel en als het laatste steentje gevallen is kunnen we eindelijk een hapje gaan eten. En wat eten we dan? Dominos natuurlijk.
Je hebt van die ouwe rockers die denken dat muziek van vroeger (jaren 60/70) helemaal je van het is en dat dat tegenwoordig toch maar behelpen is. Fout, fout, fout. Natuurlijk vergeten we nooit dat eerste concert van The Eagles in De Doelen in Rotterdam alwaar slechts een handjevol mensen zat. Niemand kende ze nog. En natuurlijk blijft Woodstock voor altijd in je geheugen. Maar ze zijn er gelukkig nog steeds. Geweldige rasmuzikanten die fantastische muziek maken.
Even genieten. Ga naar de website van KT Tunstall en klik op Album. Kijk, luister en huiver en dan vooral de tweede uitvoering van nummer 4 – Black Horse & The Cherry Tree LIVE.
Muziek, muziek. Wat zouden we toch arm zijn zonder muziek.
Recent Comments