Cornette’s wereld

We blijven in Afghanistan en gaan niet naar de Congo. Daar zitten al VN troepen dus daar is alles helemaal toppie joppie in orde. Bovendien is er weinig te halen. En wat nog heel veel belangrijker is: de Amerikanen hebben ons niet gevraagd om daar eens fijn onze jongens en meisjes aan mootjes te laten hakken.
Nee, de Afghaanse bevolking is blijkbaar van een soort die alle hulp behoeven die we maar bij elkaar kunnen sprokkelen. Dat is pas nuttig en nodig om daar te zijn en te blijven voor het oog van de wereldbevolking en vooral de Amerikanen. En dat heeft helemaal niets te maken met de miljarden aan wit poeder die ze daar verbouwen en het heeft ook helemaal niets te maken met de strategische ligging van het land (doorvoer olie naar de zee).
In de Congo zijn sinds april 2007 5,4 miljoen doden gevallen. Voornamelijk kinderen. Dat zijn wel heel veel tsunami’s en aardbevingen bij elkaar. Wie nog meer wil lezen, met name over de gevolgen voor de vrouwen en kinderen in dit land, verwijs ik graag naar een artikel in de New York Times.

Gelukkig heeft de Partij van de Arbeid een mogelijkheid gevonden om zonder gezichtsverlies en zonder hun belofte te breken toch in Afghanistan te blijven. Wat een fijn plan zeg! We moeten daar mensen gaan opleiden. Eerst soldaten natuurlijk en politie-agenten. Nee, vechten doen we dan niet meer. Als er op ons geschoten wordt dan gaan we er niet op af. En we laten buttons maken die iedereen kan dragen met daarop: “Geen bermbommen svp.”
Dat helpt hoor. Wist je dat niet? En trouwens, moeten we dan de nabestaanden van de omgekomen soldaten gaan vertellen dat het allemaal voor niks is geweest? Het zou geen kwaad kunnen daar eens eerlijk over te zijn.
Maar we hadden het over Congo. Oh nee, we gaan het niet over Congo hebben.
Dat is waar ook. Daar hebben we het nou juist niet over.

Je zou toch denken dat een Minister van Buitenlandse Zaken een verstandig man is die eerst denkt en dan pas doet. We worden aan alle kanten monddood geknuppeld met campagnes rond veilig internetten en op Hyves krijg je gierend enge filmpjes van bendes die je zoeken en vinden en in de auto springen.
Maar M. zet zonder pardon een foto op zijn twitter van een teambuildinguitje met naaste medewerkers en ik mag toch hopen dat deze medewerkers allemaal eerst hun toestemming gegeven hebben voor het plaatsen van deze foto. Gelukkig is De Man (ook Buza) geen naaste medewerker want als iemand het in zijn dolle hoofd haalt om zomaar een jolige foto van dit onvolprezen stuk man op internet te plaatsen dan plof ik toch ter plekke uit elkaar van nijd.
Dat maken wij altijd nog wel even zelf uit of onze smoelen op internet ronddolen of niet. Bakken vol met vrienden die het vast niet op prijs zouden stellen als ik foto’s van uitjes en gezellige avondjes op het WWW zou kwakken. Nu wil niemand terugzien hoe hij/zij er aan het einde van zo’n avondje met ons aan toe is maar dat is een ander verhaal.
Ach, het is gewoon pure nijd van mijn kant. Stinkende jaloezie en niks anders. Een aantal maanden geleden organiseerden wij namelijk ook een teambuildinguitje voor De Man en zijn collega’s (allemaal Buza). Aanhang mocht mee (want nog betere teambuilding) en natuurlijk is het logisch dat je voor de aanhang zelf moet betalen. Maar er was helemaal geen geld en dus moesten ook De Man en de collega’s voor zichzelf betalen. Geen probleem. Iedereen mee op zijn vrije zaterdag en groot plezier en van teambuilding was zeker sprake.
Op de tweet over het teambuildinguitje reageerde ik naar M. met:
@MaximeVerhagen Wij ook pas gedaan met collega’s van De Man (ook Buza). Maar wij moesten het allemaal zelf betalen. U ook?
Tot op dit moment nog geen antwoord.

En de foto is van het uitje van Maxime en niet van dat van ons. Die waren leuker en niet voor publicatie geschikt. Veilig internetten enzo, weet je wel?

Als er ooit een reden is geweest om dat hele Europa gebeuren naar de vuilnisbak te verwijzen dan is het wel dat gedoe rond raar gevormde groente. Die mochten dus niet. Een kromme komkommer? Daar beginnen wij niet aan. Recht moeten ze zijn. Maar gelukkig zijn ze bezig om zichzelf te corrigeren en nu gaan ze eens goed nadenken over de specifieke handelsnormen voor 26 soorten groenten en fruit.
Mensen met een eigen groente- en fruittuin weten dat de natuur soms gekke dingen doet en dat de vorm van verder volkomen gezond en eetbaar spul heel ludiek kan zijn. En dat mag dus wel in je eigen tuintje maar niet in de EU.
Helaas zijn ze nog niet helemaal normaal geworden want voor een aantal zaken blijven de handelsnormen bestaan.
Zie ik in mijn fantasie dus een groep mensen rond een tafel zitten met voor zich een paar schalen appelen, tomaten en nog wat dingen. Eén voor één worden die bekeken en besproken. “Wat denken jullie van deze appel? Kan echt niet. Moeten we verbieden.”
Nu mag het allemaal weer maar soms moet er een duidelijk etiket op dat de desbetreffende appel wel een goeie appel is maar niet de vorm heeft van een doorsnee appel. De consument kan natuurlijk niet zelf kijken en denken! Stel je voor dat we zomaar alles opeten zoals het groeit. Kunnen we niet aan beginnen. Weg ermee met dat kromme spul. Fijn doordraaien want er is toch genoeg?
Vanaf 1 juli ren ik naar de groenteboer en eet uitsluitend nog raar gevormde groente. En dan ook hopen dat het ze niet gaat lukken om die kromme komkommers te verpakken in zo’n speciale komkommercondoom.
Misschien is dat een volgende regel die afgeschaft kan worden.

Het nieuws staat er bol van. De vaccinatie tegen baarmoederhalskanker. Er zijn veel meisjes niet komen opdagen en die krijgen alsnog een oproep. Minister Ab Klink verkondigt nonsens op de televisie om toch maar zoveel mogelijk meisjes geprikt te krijgen. Hij zegt (zonder te blozen) dat de vaccinatie 100% bescherming biedt tegen de ziekte. Dat moet zijn 70% en dan nog onder de voorwaarde dat de geprikte niet al besmet is want dan helpt het ook niet. En die 70% geldt ook alleen voor de meest voorkomende vormen van BMHK en niet tegen de zeldzame.
De Nederlandse Vereniging Kritisch Prikken heeft een boze brief gekregen van het Centrum Infectieziektebestrijding want kritisch gaan we niet zijn als het om geld en de pharmaceutische industrie gaat.
Want laten we even duidelijk zijn. Het gaat hier vooral om geld. Slechts 600 tot 700 vrouwen per jaar krijgen de ziekte. Daar overlijden er zo’n 200 tot 250 aan.
Ik kan mij, met de beste wil van de wereld, niet voorstellen dat we een regering hebben die zich druk maakt om het overlijden van 200 tot 250 mensen per jaar. Om wat voor reden dan ook. En nog minder voorstelbaar is dat ze er zoveel geld tegenaan gooien. Tenzij de pharmaceutische industrie hier wel een hele dikke vinger in de pap heeft.
Kijk bijvoorbeeld eens naar prostaatkanker. Per jaar krijgen 8.000 mannen deze ziekte. Daar overlijden er 2.000 per jaar van. Men is al tijden bezig te onderzoeken of een bevolkingsonderzoek prostaatkanker wel of geen zin heeft.
Ik voorspel je dat de uitkomst zal zijn dat dit geen zin heeft. Kost namelijk alleen maar geld (onderzoek en behandeling) maar levert niks op.
De pharmaceutische industrie heeft geen enkel belang bij zo’n bevolkingsonderzoek.
Maar nu als ze een vaccinatie vinden tegen prostaatkanker.
Ga maar vast gebukt staan jongens!

Hebben we de bek vol over die bonussen van bestuurders. Terecht, daar niet van. Je krijgt soms weleens het gevoel aan de verkeerde kant van de streep te zitten. Als ik een andere weg was ingeslagen in het leven zat ik nu in de politiek. Was ik een gedeputeerde van een provincie.
Dan was ik afgelopen zaterdag op het vliegtuig gestapt met Wim Kok (commissaris bij de ING) en een zooi andere toppers uit het bedrijfsleven. Dan had ik ook een snoepreisje mogen maken van 6 dagen naar de US of A om aldaar de presidentsverkiezingen in het echt mee te maken.
Allemaal leuke uitjes onderweg met veel hapjes en duur geneuzel. Netwerken noemen ze dat. Duur netwerkje zou ik zeggen. En wat moeten mensen uit de politiek daarbij? Niet de landelijke politiek maar provinciaal. Van Wim Kok verwacht ik niets meer. Dat is een verloren zaak en niets anders dan een dikke zakkenvuller. Maar kleine politieke figuren die meereizen? Wie legt het me uit.
Afijn, op de uitslag van de verkiezingen zal het geen invloed hebben. Het zou wel invloed kunnen hebben op de uitslag van de volgende verkiezingen in Nederland. Als we eens wat transparanter zouden zijn omtrent dit soort zaken. Ik stel voor dat de overheid een website opent waarop wij allen steeds kunnen volgen wie met wie en waarnaartoe reist en wat dat kost. En ook uit wiens knip het komt. En of ze er vrije dagen voor moeten nemen. En wat het nut is van zo’n uitje.
Want van een recessie in deze hoek is blijkbaar geen sprake. En het lijkt me nou juist dat het goed is om daar te beginnen met bezuinigen en consuminderen. Want als je er niet aan meedoet kun je de wereld tenminste recht in de ogen kijken.
En daar ontbreekt het nog weleens aan. Neem als voorbeeld dit hele leuke stukje van John McCain. Recht in de camera kijken is er niet bij.
Het zou zo maar iemand uit de Nederlandse politiek kunnen zijn.
John McCain als Stand up Commedian

Toen afgelopen vrijdag het nieuws kwam dat in Uruzgan een compleet pelotonnetje verkenners met z’n allen een dienstbevel hadden geweigerd trok dat direct m’n aandacht. Hier móest wel iets raars aan de hand zijn: zo’n groep van 24 krijg je niet snel op één lijn, er zijn er dan altijd wel een paar die terugdeinzen voor de mogelijke gevolgen. Dat de groep daarna op zogeheten non-actief werd gezet verbaasde niet, want dat doen ze in het leger meestal, maar het gekke is dan weer wel dat de dienstdoende leidinggevende niet wordt ge-deactiveerd! Alsof op voorhand Jan Soldaat strafbaar is en degene met de bevelen niet! Alsof iemand die de leiding heeft geen fouten zou maken, als ware hij een soort onaantastbare godheid. Zoiets blijft me verbijsteren en ook dat daarover zo weinig wordt bericht en doorgevraagd door de journalisten.

Als je namelijk wat verder kijkt, en dan ook graag buiten dat haast feodale militaire systeem met hun eigen regeltjes en rechtertjes (ja, ook anno 2008 nog steeds!), dan kun je alleen maar vaststellen dat keer op keer het juist de zogenaamde leidinggevenden zijn die de boel naar de haaien helpen.
Voorbeelden te over: mislukte grote miljardenprojecten kennen we allemaal wel, in binnen- en buitenland. Momenteel staat de geldwereld het meest in de schijnwerpers: de ene bank na de andere blijkt een te grote broek aangetrokken te hebben, met te grote fusies of te veel riskante hypotheken. In feite speelden al die grote banjers een zeer gevaarlijk piramidespel, meestal op risico van de beleggers en met name van de gewone spaarders, die verder zelf toch al niets kunnen ‘regelen’.
Nu worden er dan nationaal en internationaal allerhande ‘reddingsplannen’ opgesteld en ‘injecties’ gegeven, maar garanties voor de kleine man moeten nog maar echt blijken te bestaan, anders dan in mooie woorden. Intussen varen de bovenbaasjes er vast wél bij, wat dacht u? Zelfs bij ‘ontslag’ en ‘bevriezen van salaris’ springen die er op termijn heus wel goed uit, want slimme constructies daarvoor kennen ze allemaal!
Laat staan dat er gerechtelijke processen met bijbehorende veroordelingen gaan volgen, ben je mal, het zijn toch leidinggevenden? Die wéten toch alles zoveel beter? Hebben er toch voor doorgeleerd (meestal ook al op gemeenschappelijke kosten)? De Elite van de Macht…

Helaas, nee: ‘leiding’ blijkt zeer faalbaar! Daarom: al bij al is er voorlopig geen enkele reden om daar in Uruzgan de leiding blindweg te beschermen en het uitvoerende ‘kanonnenvlees’ (ja, dat geldt nog steeds, al is het nu dan meer ‘bermbommenvlees’) op voorhand als enige in voorarrest te zetten. Dat staat los van wat er verder nu precies aan de hand zal zijn geweest. Daar gaat het niet om, maar het idee dat ‘leiding’ feilloos zou zijn is volkomen absurd, zo blijkt uit de vele, vele voorbeelden door de jaren heen, uit leger zowel als bedrijfsleven. Wanneer leren we dat nu eens af?

Heb ik nu de illusie dat dit snel zal veranderen, zo al ooit? Nee, ik ben bang van niet, immers: juist degenen met macht willen veranderingen hierin tegenhouden, en hebben ook de kracht hiervoor.
De gewone man, of dat nu soldaat of kleine spaarder is, mag het doen met het enige dat hem toewaait: Stank voor Dank, ofwel: de Stank van Macht.

We kunnen er niet meer onderuit. Eerst dachten we nog dat het ADHD was maar nu mogen we de ogen niet meer sluiten voor de waarheid. Onze jongste, onze Tommy, onze oogappel van een kater gaat gebukt onder het GW-syndroom.
Althans, wij gaan er gebukt onder. Hij heeft er zelf totaal geen last van. Wat is precies het GW-syndroom? De medische wetenschap moet daar nog onderzoek naar doen maar de ergste verschijnselen zijn het doorlopend en onvermoeibaar aandacht vragen. Aandacht, aandacht, aandacht en nog eens aandacht. En als dat geen succes heeft dan iets doen waardoor hij negatieve aandacht krijgt. Want negatieve aandacht is ook aandacht. Een aantal zaken in huis lopen voortdurend gevaar. Schoenen moeten achter slot en grendel want veters worden opgegeten. Touwtjes (luxaflex!), snoeren, elastiekjes en kabels verdwijnen via zijn darmen in de kattebak. Mooi opgebonden drolletjes. Dat wel.
Miauwen, gillen, janken en schreeuwen als de beste. Hij hoort zichzelf erg graag geluid maken. Vanaf zijn troon op de boekenkast beziet hij de wereld en plettert alles naar beneden waar hij net bij kan. Nu heeft hij weer een nieuwe manier gevonden om in het middelpunt van de belangstelling te komen en voorlopig te blijven. Tommy wil een eigen filmpje!!! En dat moet vanzelfsprekend op internet.
Nu heeft hij van computers geen verstand dus iedere morgen komt hij een uurtje op schoot om naar YouTube te kijken. Ik heb hem wijsgemaakt dat die filmpjes allemaal speciaal voor hem gemaakt zijn om uit te kiezen. Poezen, honden, vissen, muizen, we zien ze allemaal voorbij komen.
Maar Tommy wil een filmpje waarin zijn eigen karakter tot uitdrukking komt zodat hij zijn door het GW-syndroom aangetaste zelfbeeld heel duidelijk de wereld in kan slingeren.
Na lang zoeken hebben we iets gevonden dat naar zijn zin is en waar hij zich helemaal in kan vinden. Een protestfilmpje tegen de nieuwe tussendeur in de gang. Want van tussendeuren moet Tommy niks hebben. En dat zullen we weten ook!
Helaas is er nog geen genezing mogelijk van het GW-syndroom. We zullen hem dus gewoon moeten negeren!

Nou, daar hebben we dan met z’n allen dus zo’n 40 jaar over gedaan: simpelweg erkennen dat al die moderniseringen in ons onderwijs van nul en generlei waarde zijn geweest, en integendeel de boel alleen maar telkens verder achteruit hebben doen kachelen!
Van de week was er (heel kort maar in het nieuws, gek genoeg, gezien het grote belang) het bericht dat een palementaire commissie onderzoek had gedaan naar de effecten van jarenlange aanpassingen op de kwaliteit van het onderwijs en daarvan in het rapport ‘Tijd voor Onderwijs’ verslag had gedaan.
Wel, het resultaat loog er niet om, een ‘hard oordeel’ heet zoiets. Men had in de jaren negentig procesmanagers de vernieuwingen laten doen. Maar dat hadden wij met z’n allen die commissie wel kunnen vertellen. Sterker nog: dat hébben we jarenlang al geroepen en opgemerkt, vooral ook leraren, ouders en leerlingen, alleen luisterde er blijkbaar niemand. Natuurlijk zagen we toch allemaal jaar op jaar hoe de kwaliteit terugholde?
En volgens mij loopt dat al van veel eerder: uit de 70- en 80-er jaren, dus eigenlijk alles na de Mammoetwetten.

Neem nou bijv. de Nederlandse taal. Er zijn intussen rapporten uitgekomen over het niveau van schrijven als geheel, met daarbinnen weer specifiek: de grammatica, de spelling. Er werden complete herscholingprogramma’s op de universiteit ingesteld om verse studenten wat bij te spijkeren, en daarna bleek dat nog altijd zo’n 60% faalde voor de volgende toets.

En dan de pure handwerkbanen, zeg maar gewoon: de ambachten. Al vanaf de 70-er jaren liep de kwaliteit daarvan merkbaar terug. Al járen roepen bedrijven dat er zo’n schrijnend gebrek aan vakmensen is (de bouw, de houtverwerking, de staal, noem maar op) en geen wonder. Jarenlang werd een op zich prima streven: “iedereen gelijke kansen in het onderwijs” volkomen verkeerd toegepast: doorstuderen en vooral theoretische vakken waren belangrijk, en werd dan ook voor zoveel mogelijk mensen verplicht gesteld. Dat werd dus ook iedereen opgelegd die liever en veel beter met de handen werkte. Diep ongelukkig zijn de meesten zich daardoor gaan voelen, maar ja, als die groep niet meedeed bleven ze ook ver achter in het salaris, en zo hebben duizenden zich manmoedig en wanhopig door allerlei avondstudies en LOI-lessen heen geworsteld, hopend op betere tijden.
Naar nu blijkt feitelijk onnodig, en dus: voor niets. Triest.

Verbijsterend is het ook dat het zo ongelofelijk lang heeft moeten duren voordat de politiek dit fenomeen oppikte. Nu blijkt dan ook dat er niet zozeer telkens naar de BESTE onderwijs-oplossing werd gezocht, maar naar de politiek MEEST AANVAARDBARE. Er is dan ook niet zozeer sprake geweest van een Falend Onderwijs, maar van Falende Politiek.

De oplossing moet nu ook nog maar blijken. Gezien het voorgaande zit er denk ik maar één ding op: naast de voorstellen tot wegwerking van achterstanden in het onderwijs zullen we ook verder moeten kijken dan de neus lang is, en zullen we het verschil in beloning tussen werken-met-je-verstand en werken-met-je-handen moeten opheffen. Alleen zó zal de interesse voor ambachten weer hersteld kunnen worden: door erkenning dat handwerk tenminste gelijkwaardig is aan hoofdwerk!

Maar wat denken jullie zelf: zou men in ‘Den Haag’ al echt zover zijn, dat het roer in deze wordt omgegooid? Als je de starheid ziet van een Bijsterveld tegenover de 1080-uren norm, en je neemt de samenstellende partijen van het kabinet plus de kwaliteiten in de 2e Kamer in ogenschouw, dan is het wel duidelijk wat de grote vrees is van:

Het is weer de periode van het jaar waarin elke directeur, commissaris of ieder ander die iets meent voor te stellen zich vergrijpt aan ‘de Nieuwjaarstoespraak’. Net als bij openingen van het ‘Universitaire jaar’ en bij het houden van een ‘inaugurale rede’ is het daarbij gebruikelijk dat minstens één aspect sterk uitgelicht wordt, dan wel via een extreme stelling in een bijzonder licht wordt gezet.
Gevaarlijk daarbij is dat er dan soms opnieuw zaken naar voren worden gebracht die al eerder in de schijnwerper stonden en toen, al dan niet na strijd, terzijde zijn gelegd. Het is dan alsof men probeert door herhaling alsnog zijn zin door te drukken.

Zo is nu dan weer het beruchte onderwerp ‘pensioenleeftijd omhoog’ weer van stal gehaald door de baas van EZ (Economische Zaken), Buijink, in diens nieuwjaarsartikel in een economenblad. Natuurlijk vindt hij dat die leeftijd omhoog moet om de ‘krapte op de arbeidsmarkt’ te bestrijden.
En let daarbij op: de mensen worden toch steeds ouder, dus doorwerken kan makkelijk! En langer werken per dag/week moet ook maar kunnen…
Alsof de mens geschapen zou zijn om alleen maar te werken, het liefst zo hard mogelijk, en bij voorkeur tot aan de dood, want dat scheelt weer pensioenuitkering. De moderne slaaf in optima forma! Dat vooral heertjes zoals Buijink het meest financieel profiteren van al deze inzet, dáárover zwijgen zij angstvallig. “Maar ik werk toch ook door na m’n 65e?” hoor je zo’n directeur-generaal al roepen. Ja: bestuursfunctie hier, commissariaatje daar, en maar vangen. Nou wil ik hem toch eens aan de slag zien gaan als vuilnisophaler, stratenmaker, bouwvakker of in de verpleging, dan piept hij wel anders! Wellicht is het een idee om vanaf het 65e jaar de hoger- en lagerbetaalde banen met elkaar te laten ruilen? Dan kan de arbeider ook eens écht wat verdienen en leert de andere kant wat echt zwaar werk inhoudt, vooral als je ouder wordt…

Jarenlang is indertijd gestreden om die pensioenwetten en dergelijke met heel veel moeite voor elkaar te boksen, en nu zou de nieuwerwetse ‘hogere stand’ dat weer gaan ondermijnen en afbreken? Oude tijden herleven!
Nee, het blijft opletten met zulke lieden. Het enige wat helpt, is er – eveneens met herhaling van argumenten – dwars tegenin te blijven gaan, anders zien we doorvoering van zo’n regeling echt nog eens waarheid worden.
Laten we met z’n allen nou toch goed het volgende overwegen. ‘Krappe arbeidsmarkt’ betekent: meer arbeid dan mensen. Dat kun je ook bestrijden door wat van die arbeid te laten vallen. Het heeft wat minder economische stijging tot gevolg, maar het mensdom als geheel zal meer rust krijgen en mogen genieten van het bereikte. Maar ja, daarvan gaan lieden zoals heer B. en de zijnen ernstig trillen en jammeren: daar gáát m’n winstmarge!

De Raad voor de Volksgezondheid & Zorg heeft een advies aan de regering geschreven met de titel “Rechtvaardige en duurzame zorg”.
Een piepklein stukje uit dit advies staat hierboven. Ik heb het zo’n 20 keer doorgelezen en het zit me niet lekker. Er is iets mee. Iets engs. Iets lelijks. De bedoeling is misschien goed maar als de desbetreffende gedachte gemeengoed gaat worden binnen de gezondheidszorg en als we nog eens een rare dictator (of dictatrice) krijgen die fout wil dan is het een eng stukje.
Want lees even mee met de laatste zin:
Een uitzondering hierop vormen die situaties waarin op basis van wetenschappelijk onderzoek is komen vast te staan dat de werkzaamheid van een interventie als gevolg van één van deze kenmerken groter of kleiner is dan die van andere groepen binnen dat kenmerk en dat de verschillen niet door andere factoren kunnen worden verklaard.
Even in jip-en-janneke-taal. Wat ik dan lees is dit:
U bent van Hindoestaans/Surinaamse afkomst en uit wetenschappelijk onderzoek is komen vast te staan dat u, vanwege uw etnische afkomst, een veel grotere kans op hart- en vaatziekte hebt dan mensen van een andere afkomst. Als wij u behandelen (dotteren bijvoorbeeld) dan zit u hier over vijf jaar weer en zijn we nog even ver. Derhalve willen wij u wel helpen maar dat moet u dan zelf betalen.
Er zijn vast nog meer hele enge jip-en-janneke varianten te verzinnen.
Ga me nou niet vertellen dat het risico op een dergelijke interpretatie klein is. Dat ligt geheel aan de partij of beweging die op dat moment de touwtjes in handen heeft. Maar komt die beweging dan wel aan de macht?
“Gaat niet gebeuren” hoor ik dan. Gaat wel gebeuren zeg ik. Lees de weblog van die 100.000x uh-uh-uh-in-één-zin zeggende griezel. Kijk eens naar de reacties op haar Hyves en naar het aantal verwante Hyves die in het leven zijn geroepen de afgelopen dagen.
Hoogste tijd voor een Staatslot, een dikke prijs en een huisje héééél ver weg.