Cornette’s wereld

De kasten staan overvol met boeken. Vier maanden na de verhuizing (en het opruimen) komen we alweer plaats tekort. Hoogste tijd voor een ereader. Zeker gezien het feit dat er op de computer een heleboel eboeken staan die allemaal nog gelezen moeten worden. En op een computer leest het niet fijn.
Gelukkig mocht ik een ereader uitproberen voor een week. Na twee dagen had ik het wel gezien en bracht ik hem weer terug. De Sony PRS 300 is een mooie ereader maar niet voor mij.
Het heeft ongetwijfeld met mijn manier van lezen te maken. En misschien moet je er wel gewoon aan wennen en heb ik het niet genoeg tijd gegeven. Laat ik vertellen waarom de Sony PRS 300 mij niet beviel.
Op deze pagina van PDA shop kun je op “vergroot afbeelding” klikken en dan krijg je een indruk van het echte formaat. Je ziet dat dat niet zo groot is en bovendien gaat er nog een stukje van het scherm af in verband met het bedieningspaneeltje.
Er blijft niet zo’n groot scherm over en een snelle lezer moet erg regelmatig een “bladzijde omslaan”. En dat omslaan irriteerde mij zeer want dat heeft even tijd nodig. Hoeveel tijd? Lees onderstaande zin in een normaal tempo en je weet het:

knopje indrukken ….. pagina is even weg ….. pagina komt weer terug.

Wellicht raak je daar na verloop van tijd aan gewend maar mij stoorde het heel erg in het doorlezen. Het scherm is verder zeker rustig voor je ogen en zoals de beschrijving zegt kun je zelfs in zonlicht goed lezen. Maar niet in het donker! Want deze ereader heeft geen licht in het scherm en ook dat vond ik een gemis.
Vrijwel alle ereaders kunnen veel formaten aan en allemaal hebben ze een groot batterijvermogen. Wat dat betreft ontlopen ze elkaar niet meer.
Als de prijs van de Sony PRS 300 een stuk lager was (en hij is al niet zo duur) dan kocht ik hem als hebbeding. En dan kocht ik er twee want is dat niet de reden dat men zo’n ding koopt? Op vakantie kun je zoveel boeken meenemen!! Ja, maar dan moet je wel ieder zo’n ding hebben anders zit nog je koffer vol.
Een ereader zal ik zeker nog eens kopen. Maar niet deze en niet nu. Want de ereader die volgens de website Ereaders bij mij past heeft de prijs van een iPad. En als ik zoveel geld uitgeef dan wil ik ook een iPad en geen ereader.
Bovendien wil ik kleuren kunnen zien en tijdschriften kunnen lezen. En boeken met foto’s en wellicht met geluid erbij? Nee, geen voorleesboeken maar linkjes als er muziek beschreven wordt b.v. Verwijzingen naar stukjes film op YouTube in de voetnoten. Aantekeningen kunnen maken die ik later weer kan verwijderen of wijzigen. Ik wil meer dan de techniek te bieden heeft. Mijn tijd komt nog wel en de techniek gaat zo snel dat ik echt wel even kan wachten.
Tenzij ze hem veel goedkoper maken. Dan mag hij als tussendoortje dienen tot mijn ideale ereader en ebook op de markt komen.

Overdenking
Gaan de papieren boeken verdwijnen? Worden dat collectorsitems? Als dat al zo zou zijn (en ik denk van niet) dan gaat daar nog wel een generatie of drie overheen. Slechts weinig mensen willen hun boeken kwijt en het rondneuzen in boekwinkels of op boekenmarkten blijft een zeer geliefd tijdverdrijf.
Niemand gaat kleiner wonen omdat hij nu zijn boeken allemaal in een ereader kan stoppen en zodoende niet meer die extra kamer nodig heeft. En bovendien is ook de CD markt niet ingestort met de komst van de iPod’s en de mogelijkheid om muziek te downloaden.
Ik denk dat ebooks heel populair zullen worden. Ze zijn weliswaar nog idioot duur maar binnenkort zullen heel veel boeken gratis te downloaden zijn via de websites van bibliotheken. Ebooks nemen zeker hun plaats in naast gewone boeken.
Een boek in je hand is een totaal andere ervaring dan een ereader. De ebooks zullen gewone boeken pas gaan vervangen als kinderen vanaf een ereader leren lezen. En daar kan ik me geen voorstelling bij maken.

Een ongegeneerde spamlog is dit. Bij sommige van jullie krijg ik ook reclame in beeld dus mag ik ook een keertje? Volgens mij mag je mensen die echt met alle kracht en macht die ze in zich hebben proberen wat van hun leven te maken promoten zoveel je wilt. Ja toch zeker? Kijk, het zit zo. Cornette doet meer dan alleen maar weblogs (meervoud) schrijven. Cornette schrijft ook boekrecensies. Om nog duidelijker te zijn: culinaire boekrecencies. De recensie van het boek Hemelse Dochter van Leslie Li bijvoorbeeld. Ja onder mijn eigen naam dus dan weet je die ook gelijk. Maar ook een recensie over het boek Prijatnogo appetita ! van Diana Dubois. En daar gaan we het even over hebben. Toen ik Diana voor het eerst “sprak” via email dacht ik dat ze een grote uitgeverij had. Dat bleek niet het geval. Het is een éénvrouwsbedrijf. Diana zat in een bijna onmogelijke positie van ongehuwde moeder met twee kinderen, 100% WAO en weinig uitzicht op een lichtje aan het einde van de tunnel. Ze is echter niet voor één gat te vangen en besloot het boek wat in haar hoofd zat op papier te zetten. Nou doen wel meer mensen dat en dan moet je nog maar zien dat het uitgegeven wordt. Dus wat deed ze nog meer? Ze begon haar eigen uitgeverij. En dat ondanks alle goedbedoelde opmerkingen in de richting van: “Wijffie waar begin je aan, zoek toch gewoon een baan” etc.etc. De bank en de WAO-verstrekker vonden het echter een wereldidee. Het boek kwam op de markt en ze kreeg het voor elkaar dat Herman den Blijker het voorwoord schreef en ze debuteerde op 5 november jl. op het Lezersfeest van de Rotterdamse Centrale Bibliotheek met de publicatie van Prijatnogo appetita!. De presentatie werd verzorg door de schrijver Ronald Giphart en chef-kok Pierre Wind.
Inmiddels kennen we elkaar in het echt en ik kan jullie vertellen dat dit een vrouw is die het verdient dat haar boek een succes wordt. In de recensies kun je lezen wat een prachtboek dit is en als je het bij Diana zelf bestelt kun je er een opdracht in laten zetten met haar handtekening. Geweldige kadotip voor de feestdagen.
Zo, nu mogen jullie deze spam weer wegklikken.