Deze muziek hoorde ik voor het eerst ergens vaag op de achtergrond van de film The Insider. Korte flarden hier en daar. Dus op zoek naar de CD met filmmuziek en daar stond het nummer in zijn volle glorie op. Hoe vaak ik het al gehoord heb weet ik niet. Hoe vaak ik het nog ga horen weet ik ook niet.
Maar de laatste keer dat het gespeeld wordt in mijn aanwezigheid zal ik het niet horen want dan lig in in mijn kist.
Wel zou ik graag voor die tijd nog even alle muziek van Lisa Gerrard beluisteren en alle films zien waarin haar stem en muziek een rol spelen.
Hier de live uitvoering.
Zondagblues is geen echte blues. Het is meer een gevoel van rust en stilte na een drukke week. De telefoon is weliswaar al twee keer gegaan maar met een beetje geluk blijft ook die stil de rest van de dag. De zaterdagkrant is in de vroege ochtend gelezen. Kopje koffie erbij en stilte. De brunch is als sneeuw voor de zon verdwenen. Een groot deel van de dag strekt zich nog voor ons uit. Na het opstarten van de computer lees ik dat het CDA nu voor het eerst groter is dan de PvdA. Gelukkig is het slechts een peiling van Maurice de Hond maar toch. Maar toch !! Even een mantraatje uit de kast rukken om de bloeddruk weer wat naar beneden te krijgen. Rustig ademhalen en even de polsen onder de koude kraan.
Een nog beter idee is om de nieuwe CD van Sting “Songs from the Labyrinth” even op te zetten. Een heel bijzonder project. Het is even wennen maar dit is nou wat ik echte zondagmuziek noem.
En je krijgt er weer een beetje rust van in de kop. De titel van het nummer past ook uitstekend bij de uitslag van de peilingen van Maurice.
Je hebt van die ouwe rockers die denken dat muziek van vroeger (jaren 60/70) helemaal je van het is en dat dat tegenwoordig toch maar behelpen is. Fout, fout, fout. Natuurlijk vergeten we nooit dat eerste concert van The Eagles in De Doelen in Rotterdam alwaar slechts een handjevol mensen zat. Niemand kende ze nog. En natuurlijk blijft Woodstock voor altijd in je geheugen. Maar ze zijn er gelukkig nog steeds. Geweldige rasmuzikanten die fantastische muziek maken.
Even genieten. Ga naar de website van KT Tunstall en klik op Album. Kijk, luister en huiver en dan vooral de tweede uitvoering van nummer 4 – Black Horse & The Cherry Tree LIVE.
Muziek, muziek. Wat zouden we toch arm zijn zonder muziek.
Muziek kan soms rechtstreeks van de CD je ziel in stuiteren. Lang geleden had ik dat met de CD La Llorona van Lhasa De Sela. Niet alleen een bijzondere zangeres maar zeker ook een heel bijzonder mens. Nadat ze in 1997 haar eerste CD had uitgebracht raakte ze een beetje van de grond los door het succes en wist niet wat daarmee aan te vangen. Ze liet alles achter zich en begon, met haar drie zussen, een klein rondreizend circusje in Frankrijk. Aangezien ze van oorsprong Mexicaans is was dat een hele stap. Na een aantal jaren stilte lukte het haar om weer muziek te gaan schrijven en zes jaar na haar eerste CD kwam de tweede. Eigenlijk heb ik die nog niet durven luisteren. Je loopt altijd het risico dat de magie van de muziek die je kent doorbroken wordt. Die eerste CD heb ik een aantal keren aan mensen laten horen en vrijwel altijd met het resultaat dat ze deze muziek absoluut niet kunnen waarderen. Daar sta ik niet zo van te kijken want al vaker is gebleken dat ik er een nogal brede en soms wat bizarre smaak op het gebied van muziek op na hou. Of, zoals een op bezoek zijnde vriend weleens zegt tegen mijn lief: “Snel, snel, zoek iets uit anders zet ze één van haar eigen CD’s op.”
Toch wil ik jullie graag laten kennismaken met Lhasa in deze stille log-zomerweken en wie weet kom ik dan wel iemand tegen die ook zegt: “Mooi !”.
Recent Comments