Usagi

Usagi is een vreselijk wezen. Ik begon net lekker in mijn ritme te komen, ik leerde de stad kennen en de stad maakte ook rustig kennis met mij. Usagi begon op de Filipijnen, daar is altijd wel wat. Als het geen rellen of vermoorde politieagenten zijn, is het wel weer wat anders. Usagi hield een avontuurlijk man als mij tegen om de prachtige stad waar ik me nu bevind te ontdekken. Een hotelkamer kan dan heel klein worden, u mag dat gerust van mij aannemen beste lezer. En als men op de Filipijnen begint met het ruimen van de schade, trekt Usagi als een gewetenloos, twaalfkoppig monster de kant van Taiwan op. Gelukkig ligt Taipei, mijn huidige standplaats, tussen de bergen. Usagi houdt niet van bergen, die waren er al veel eerder dan hij zelf. Door de bergen wordt hij uiteengedreven en verliest hij  kracht. Mocht er een God bestaan, dan dank ik hem op de blote knieën voor het zodanig plaatsen van de aardplaten dat de omringende bergen juist daar omhoog kwamen. Dat diezelfde aardplaten zo nu en dan een aardbeving veroorzaken, neem ik voor lief. Het probleem is dat Usagi verdrietig wordt van bergen en Usagi gaat dan huilen. Huilen als een kind dat zojuist door haar moeder, in een ansjovis-verpakking, voor de deur van een niet-nader te noemen Chinees restaurant is gelegd. Usagi kan zo hard huilen dat de straten van een middelgrote Aziatische stad vollopen. De straten zijn hier zo ingericht dat ze makkelijk overstromen, maar ook net zo makkelijk weer leeglopen. Voorbeelden daarvan zag ik al in Chang-Mai (Noord-Thailand), Yogyakarta (Java) en Ubud (Bali). Dat betekent voor mij vooral leven van bakjes noedels, flessen water en zo nu en dan een kauwgumpje. Als Usagi dan morgen weer even tegen een berg aan loopt, ren ik snel naar de Seven-Eleven om een flesje cassis en een banaan te halen. Het is niet zo dat Usagi mij geen kans geeft, zo slechtgezind is hij mij ook niet. Usagi is Japans voor konijn, het is een naam die in Japan aan zowel jongens als meisjes gegeven wordt, als ik Wikipedia mag geloven. Deze blog is geheel “in honour of” Usagi, volgens de Washington Post “the strongest storm on earth in 2013”. Usagi is de tyfoon die mijn reis net iets specialer maakte.

This entry was posted in Gastschrijvers, Reizen. Bookmark the permalink.

Comments are closed.