Stofje in de kop

Hoi Rob,

Weet je wat ik ontdekt heb? Ik heb ook zo’n stofje in mijn hersens. Een stofje dat wordt aangemaakt als ik onder grote druk sta. Spanning van het huishouden enzo. Dan gaat de stofjesmachine aan en mijn lijf en hoofd kunnen dat niet verwerken. Ik MOET dat stofje weer kwijt. Maar ja, ik ben een vrouw dus een heroinehoertje verschalken is niet mijn ‘ding’. Wat moet je als vrouw eigenlijk met zo’n stofje? Hoe lossen die dat op? Zorgen dat je niet meer onder spanning komt te staan is voor jou misschien een optie. Niet meer met je kop op TV, niet meer in de publiciteit, geen boek schrijven, uit de politiek en een gewoon leven gaan leiden. Wellicht is die publiciteit ook een verslaving waar niet zo makkelijk vanaf te komen is. Zou dat een band scheppen met die meisjes van de straat? Er zijn overigens veel mannen met zo’n stofje hoor en die zitten heus niet allemaal in de publiciteit of in de politiek. Maar wij vrouwen moeten maar zien dat we dat stofje weer kwijtraken. Drie keer in de week naar de sportschool helpt wel, dat moet ik toegeven. Wat fijn dat jij dat ontdekt hebt van dat stofje. Zeker met hulp van je vrouw? Je bent tenslotte niet voor niks met een psychiater getrouwd. Nu weten we tenminste wel waarom sommige mensen van die rare dingen doen. Dat komt allemaal door dat stofje. Kijk nou naar onze Gerrit Zalm ! Eerst maakt hij zijn rekenmachine zoek zodat hij niet meer kan rekenen. Nu hij dat ding teruggevonden heeft blijkt er ineens 3 miljard extra in zijn kassa te zitten. Hoera ! denken wij dan maar dat is voorbarig. Hij stopt het namelijk gewoon in zijn eigen spaarpot. Dat zou je kunnen vergelijken met het vinden van een portemonnee met veel geld en de naam van de eigenaar. Wat doe je met zo’n portemonnee vol ping ping? Precies ! Houden en lekker niet teruggeven. Gelukkig weten we nu dat hij er niks aan kan doen. Komt allemaal door dat stofje. Zeg Rob, kun jij niet eens bellen met Gerrit en hem de goeie plekken wijzen? Voor de sportschool heeft hij vast geen tijd en de flipperkasten helpen ook niet voldoende. Wijs hem eens de weg achter Station Hollands Spoor. Is kwa afstand goed te doen en wie weet hoe hij ervan opknapt. Nu moet ik gaan want mijn vriendin komt me zo halen zodat ik me kan gaan afbeulen op die trimmachines. Ook al zo’n meid met stofjes in de kop.
Dag Dag. Groetjes en ik zie je wel weer op de TV.

This entry was posted in De rest. Bookmark the permalink.

15 Responses to Stofje in de kop

  1. blue says:

    whahhahahahahahhah!

  2. ton says:

    Al eens aan een stofzuiger gedacht?

  3. ton says:

    En voor Rob natuurlijk glassex.

  4. Spencer says:

    Gelukkig hebben viervoeters weinig last van stofjes in hun kop. Het vrouwtje van de viervoeter wel…héél veel stofjes zelf. Stof om te wissen, stofje in haar oog,…maar voor al veel stof om over na te denken.Ze kijkt dan ook bijna nooit tv.

    Zweet jij je stofjes maar lekker weg!

    Groetjes

  5. Therese says:

    Ik heb niet veel zinnigs te melden; moest te veel lachen. Zou dat ook slecht zijn voor die stofjes? Ik ben al aan de depressiva, dus meer moet ik niet hebben.
    Dag Cornette.

  6. Therese says:

    stom: de anti-depressiva natuurlijk.

  7. karin says:

    Stofjes in je kop?

  8. Jeanine says:

    Jaja, ik ken er wel meer met van die stofjes;-)

  9. Erik says:

    Geweldig!

  10. JeeBee says:

    Dat stofje in jouw hersens maakt jouw hersens in ieder geval niet stoffig… Je blik is nog steeds scherp en helder! Geweldig! 🙂

  11. nel says:

    Wat weer een grandioos verhaal.
    Heb er weer van genoten.
    En als ik stofjes heb doe ik even een tukje.
    En zijn dan weer verdwenen.
    Groetjes Nel

  12. Fleur Guern says:

    Wat kom je weer lollig uit de hoek. En sport ze! Ik ben blij dat je die vorm van ontstoffen ontdekt hebt…

  13. pascha says:

    beetje late reactie van mij maar fantastisch verhaal…zullen we Rob niet gewoon een stofdoek opsturen… kan die’m om zijn kop knopen