Damesbladen

Er zweeft af en toe een Libelle voorbij op het terras en die doen mij altijd weer denken aan de damesbladen Libelle en Margriet. Jaren geleden las ik ze allebei. Waarom ik daar ooit aan begonnen ben wil me niet meer te binnen schieten. Wel weet ik dat ik er op een gegeven moment wat depressief van werd en dat is voor een geboren rasoptimiste een hele prestatie. Met enige somberheid zag ik de vrijdagavond tegemoet als die krengen in de bus geplopt werden. Op het laatst las ik ze niet meer en gaf ze meteen door aan een toen nog aanwezig slachtoffer in de familie. Weet dus dat de eventuele putterigheid die je in het leven kan overvallen veroorzaakt kan worden door damesbladen. Waarom? Omdat je als hoog sensitief persoon heen en weer gesmeten wordt tussen allerlei emoties als was je een dummypop in een proefbotsing. Die bladen beginnen met wat ingezonden brieven waarin mensen hun diepe leed blootleggen aan de wereld. Kind dood of gehandicapt, partner ontrouw, ziektes en ellende van de hoogste orde. Slechts één bladzijde verder krijg je vervolgens een prachtig gedekte Paas- of Kersttafel voor je kiezen die je zelf nooit zo gedekt krijgt al was het alleen maar omdat je al die rotzooi niet in huis hebt. Dan nog wat leed en ellende van een bekende Nederlander en ja hoor, mode voor grotere maten met foto’s van draadnagels die sinds hun 13e jaar uitsluitend groene groente hebben gegeten en het woord roomboter niet eens kunnen spellen.
Aan het einde van de rit ben je in gedachten nog iemand uit zo’n ingezonden brief aan het begraven terwijl je het gevoel krijgt dat je hopeloos tekort schiet omdat jouw tafel een ongestreken kleedje heeft en die grote maten zelfs nog wat aan de kleine kant zijn. De Kerstnummers zijn het ergst. Bij de omslag alleen heb je al een zakdoek nodig. Laatst zaten wij in de wachtkamer van een ziekenhuis en daar lag een leesmap. Even gluren hoe ze tegenwoordig die bladen maken dacht ik. En zie daar, op bladzijde 5 en 6 had ik al drie dooien en een waardeloze echtgenoot te pakken. Ik hou het tegenwoordig maar gewoon bij de dikke zaterdagkrant en boeken. En sindsdien gaat het een stuk beter met me.

This entry was posted in Het leven. Bookmark the permalink.

17 Responses to Damesbladen

  1. Lucide says:

    Nog erger wordt het als je een half jaar later in dezelfde wachtkamer dezelfde enge tijdschriften tegenkomt …

  2. nel says:

    Ben het volkomen met je eens.
    Ooit heb ik het ook gelezen
    Dat is wel lang geleden.
    En het is nog steeds hetzelfde.
    Groetjes Nel

  3. pascha says:

    Whahaha… en die damesbladen maar denken dat ze zonnige boodschappen de wereld inzenden….

  4. Renesmurf says:

    Ik vind die bladen de boel juist erg romantiseren.
    Niet erg leuk om te lezen. Voor mij dan.

  5. aargh says:

    gelukkig heeft mijn tandarts gewoon de Volkskrant, ik kan gewoon verder waar ik thuis stopte.

  6. Ik ben bang dat de krant juist de meest grote optimist klein krijgt (daar zijn waardeloze echtgenoten nog leuk bij ;-)).
    Wat ik het aller- aller- állerergst vind aan de damesbladen zijn de dieëten, iedere week hebben ze wel weer een ander wonderdieet gevonden. Getverdegetver!! Je zou er spontaan een vreetbui van krijgen :-).

  7. JeeBee says:

    Toen ik in een ver verleden ooit eens trouwde, kreeg ik van mijn moeder een abonnement op de Libelle. Dat hoorde zo… Een paar jaar geleden heb ik van iemand hele complete jaargangen Libelle vanaf 1957 cadeau gekregen. Ik heb dus nu 47 jaargangen Libelle op zolder liggen. (ja, ik krijg de Libelle nog steeds en bewaar het blad ook nog eens…)De Nederlandse huishouding als naslagwerk…het toppunt van tuttigheid…

  8. Radar says:

    Tja, ik lees die krengen nooit en begrijp, dat ik niet zoveel mis. En JeeBee…47 jaargangen?…wat moet een mens daar in hemelsnaam mee?

  9. marian says:

    Gelukkig, er is nog hoop!
    Morgen valt hier voor de laatste keer de Libelle op de mat, vraag me niet waarom ik het niet eerder heb opgezegd (laks laks) maar het is nu eindelijk zo ver. Jammer voor de buuf (die het ongelezen tijdschrift vervolgens op haar mat vond)

  10. hanneke says:

    Ik “lees” de libelle al jaren, maar steeds minder stukjes uit de libelle. eigenlijk hou ik mijn abonnement nog slechts aan omdat mijn moeder enorm prijs stelt op deze libelles!!

  11. Pixie says:

    Cornette, wat weer ’n briljant logje. Zo worstelen we ons wel boven de komkommers uit.

  12. Sylvia says:

    Ha ha ha geweldig geschreven! Margriet..die krijg ik van mijn moeder, heeft ze dan echt een hekel aan me… LOL.. leuk plaatje en je log vind ik ook heel leuk!

  13. helffer says:

    Heb ze altijd gemeden. Als ik een leesmap vind, bij de kapper of dokter, zoek ik direct naar de Revu, Panorama, PlayBoy, Aktueel etc. Om plaatjes te kijken. 🙂

  14. Indigo says:

    Een geweldig log, Cornette.
    Wat heerlijk om te lezen dat er zoveel gelijkgestemde zielen zijn.
    Ik word ook altijd heel depri van de damesbladen.
    Zonde van mijn tijd om die te lezen!

  15. Mm.. says:

    Lees de Beaumonde… geschreven door dames die ook wat aan de mollige kant zijn volgens mij en vol scherpe humor. Ik kan er echt vreselijk om lachen. De rest kan me niet bekoren.. damesbladen.. pulease zeg…

  16. yvonnep says:

    LOL
    Rotflol
    hitclol
    etc.

  17. genevieve says:

    haha… reuze ! Alweer nagels op koppen…
    Ik ben nog niet goed wakker vandaag want ik probeer al tot drie keer toe te melden dat ik je maar al te graag wil linken… en hoop dat je daar geen bezwaar tegen hebt !